Alopesiler

Alopesiler
Alopesi veya Pelad terimi, saç ve kıl dökülmesi sonucu meydana gelen saçsız bölgeleri tanımlamak için kullanılır. Konjenital yani doğuştan alopesiler ailevidir ve ender olarak görülür. Sonradan en çok. saçlı deride veya sakalda yuvarlak, sınırları belirli, nedbesiz, temiz ve kabuksuz alanlar meydana gelir. Tıptaki adı Alopecia areata‘dır. Hastalık ani olarak başlar. Bir kaç günde 1-5 cm. çapında bir plak oluşur. Kenarlarında kısa, ince, renksiz, peladik saç adı verilen kırık saçlar görülür (pelade vulgairej Bazen plaklar çok genişleyerek ilerler ve bütün saçı döker.Sebebi özellikle psişik olduğundan psiko-somatik hastalıklardan sayılmaktadır. Tedavi olarak ağızdan sedatif ve sakinleştirici ilaçlar ve vitaminler verilir. Lokal olarak da, alkol iode, alkol kamfre uygulanır

Sac dökülmesi bazan hiçbir neden olmadan da görülür. Genellikle alnın yan kenarları ve tepe kısmında saclarda seyrelme fle başlar. Sebore veya kepeklenme mevcuttur. Saçlar sürekli olarak dökülür fakat cok kere alında bir perçem uzun süre kalır. Sebpreik alopesi erkeklerde 20 yaşlarında başlar ve 25 yaşında tepe kısmını tamamen dökerek dazlaklığı (Calvitie) meydana getirir. Yaşlılıkta görülen senil alopeside deride atrofi vardır. Sebep olarak sebore, kalıtım ve endokrin faktörler gösterilmektedir.
Tedavide özellikle kükürtlü ve katranlı sabunlarla derinin yağını gidermek gerekir

Bitlenme

Bitlenme
İnsan biti veya pediculus humanus denen parazitin meydana getirdiği, her iklim ve ırkta rastlanan kaşıntılı dermatoza bitlenme (pedikülozis) denir. Parazitin farklı tipleri insanda 3 çeşit bitlenmeye neden olur.
Baş bitlenmesi (pediculosis capitis) : Daha çok temizliğe uymayan uzun saçlı kimselerin başındaki bitlerin kan emmesi sonucu kaşıntı ile başlar. Kaşınan deride ekzema, kıl kökü iltihabı ve kabuk meydana gelir.
Vücut bitlenmesi (pediculosis corporis): Tifüs, geçici ateş gibi hastalıkların insana bulaşmasına neden olan ve baş bitinden biraz daha büyük bir parazittir. Yaşlı, kimsesiz, alkolik ve pis kimselerin iç çamaşırlarında yaşar ve kan emmek için günde 2 defa deriye geçer. Deride devamlı kaşıntıya bağlı izler, kalınlaşma, esmerleşme (melanodermi) görülür. İlk kez bitlenen temiz kimselerde parazitin ısırdığı yerde küçük ürtiker, kırmızı konik papül-ler meydana gelir.
Genital bölge bitlenmesi (pediculosis pu-bis) : En çok cinsel temas ile doğrudan ve bazen çamaşırlarla dolaylı olarak bulaşan parazit (morpion) özellikle cinsel bölgelerde başr kıl folikülüne gömülü hareketsiz olarak bulunur. Halk dilinde ane biti diye bilinir. Deride mavimtırak gri renkte lekelerin (taches bleus) görülmesi teşhis için yardımcı olmaktadır.
Teşhis bitin kendisinin veya yumurtalarının görülmesi ile konur. Tedavi için üç tip bitlenmede de DDT, Gamma benzene hexachloride (Kvvell), Propoxur (Baygon) gibi ilaçlar kullanılır. Çamaşırların ilaçla pudralanması ve kızgın ütüden geçirilmesi gerekir.

Çil

Çil (efelid) daha çok sarışın ve kızıl kimselerde, bazen ikinci çocukluk çağı da denen yaşlarda beliren, yüz ve el sırtları ile kollarda görülen sarı sincabi veya kahverengi ufak lekelerdir. Melanin pigmenti toplanması sonucu, çiller, yazın güneş altında çoğalır, kışın azalır. Dejenere olmayan bu lekelere estetik amaç ile soldurma veya soyma tedavileri uygulanabilir.

Deri

Vücudumuzu örten deri, doku olarak iki tabakadan yapılmıştır, üst deriye epidermis,alt deriye erma denir Deri kan damar kılları, ter bezleri, yağ bezlerini ve her şeyden önce vücudu dış etkenlerden koruyan bir örtüdür. Derma tabakası ile altındaki derialtı tabakası (subcutis) su ve suda eriyen maddelerle vücudun karbonhidrat ve yağ deposudur. Yağ bezleri derinin kurumasını veya masere olmasını önlemeye yarar. Beden ısısının düzenlenmesinde (termore-gulasycn) terlemenin rolü çok büyüktür. Bu düzenlemeyi, derideki ter bezleri suyu dışarı atarak sağlar. Sıcakta ise damarların genişlemesi sonucu fazla terleme ile beti sn ısısı sabit tutulduğu gibi soğukta da damarların büzüşmesi ile ısı kaybı önlenir. Derinin duyu organı clarak da önemli görevleri vardır. Epidermisteki serbest sinir uçları ağı ile ağrı, temas, basınç, sıcak ve soğuk hislerinin alınmasını .sağlar. Deri, tabaka halinde dizilmiş ve alttan yüzeye doğru daima yenilenen epitel hücrelerinden meydana gelir. Deri, doğumdan ölüme kadar sürekli olarak kendini yenileyen bir organdır. Alttaki canlı hücre tabakası doğurucu tabaka (stratum gsrmina-tivum) derinin üst yüzüne doğru canlılığını kaybederek sertleşir ve cansız üst deri tabakasını (stratum corneum) meydana getirir. Tırnaklar parmak uçlarından derinin matriks denen kök kısmından ortalama 10 günde 1 mm. kadar büyüyen keratinleş-miş plaklardır.
Derinin rengini meydana getiren melanin denilen bir boya maddesidir. Melanin miktarı ve dağılımı her insanda farklıdır. Değişik ırklara göre kalıtıma bağlı olarak insanların rengini belirler.
Derideki değişiklikler iç hastalıklarına bağlı olarak meydana gelebildiği gibi çoğu kez dış etkiler, tahrişler, yaralanmalar sonucu oluşur

Derinin iltihaplanmasına ve hastalanmasına genel olarak dermatid veya dermatoz denilmektedir. Deride meydana gelen hastalıklar, bu hastalık belirtilerinin yani lez-yonların karakterine ve uygulanan testlere dayanılarak yapılır. Böylece deri hastalıkları uzmanları tarafından çok çeşitli deri hastalığının teşhisi ve tedavisi mümkün olabilmektedir. Herkesin parmak izi, diğerininkinden tümüyle farklıdır. Suçluların saptanmasında ve kişilik teşhisinde parmak izlerinin bu özelliğinden yararlanılır. Parmaklar mürekkebe batırılıp bir kâğıda bastırılarak parmak izi alınabilir.

Deri Tüberkülozu

Deri yüzeyine çok defa mercimek veya bezelye büyüklüğünde deri çıkıntılarına genel olarak tüberkül adı verilir. Deride
tübertül meydana getiren başlıca hastalıklar tüberküloz, frengi, cüzam ve derin mikoz dediğimiz bazı mantar hastalıklarıdır. Evvelce tüberküloz basili ile temas etmemiş kimsede bu mikrobun yaptığı yaraya tüberküloz şankrı denir. Aynı zamanda o belge lenf bezlerinde şişme yani adeno-pati meydana gelir ve hızla yumuşayarak açılır.
Lupus vulgaris, deri tüberkülozunun en sık görülen şeklidir. En çok kadınlarda ve genellikle yüzde yerleşen.1-3 mm. çapın­da sarımtrak kırmızı renkte, saydam şiş­kinlikler vardır. Nodul şeklindeki bu şiş­likler tazyikle hafif ağrılıdır. Lüpom da de­nen bu şişlikler tek olarak bulunabileceği gibi, plak biçiminde de yaygmlaşabilirler.
Doktor, veteriner, kasap gibi kimselerde siğil görünümünde başlayan (tuberculosis verrucose) de sık görülen bir deri tüber­külozu şeklidir.
Tüberküloz basillerinin veya toksinlerinin kan yoluyla yayılması sonucu deride olu­şan yaygın ekzantem şeklindeki kabarcık­lara ise tüberkülid adı verilir. Tüberkülid-lerde basil bulunmaz. Primer tüberküloz odakları çok kere inaktif olup hastalar tü­berküloza karşı yüksek bağışıklık göste­rirler. :
Tüberkülidler papül veya nodul tarzında ve değişik tiplerde birçok hastalıkların be­lirtisi olarak meydana gelmektedir.
Tedavi için genel tüberküloz tedavisinde kullanılan antitüberküloz ilaçlardan (Strep­tomisin, İNH, C-cycIcserine, Ethionamid, Rifamisin ve Rifcmpisin) faydalanılmakta­dır.

Soğuğun Deride Yaptığı Bozukluk-Donuk

Şiddetli soğuğun etkisi ile deri ve derialtı dokusunda meydana gelen değişikliğin yani donmanın ilk belirtisi bir kızarıklıktır. Donuk (gelure) en hafif şeklinde önce bir damar spazmı, daha sonra bir genişleme ile yani eritem ile kendini belli eder. Vazolabil dediğimiz kimselerde soğuğun et­kisi ile el ve ayak parmaklarında, burun ve kulaklarda hafif kabarık, pembe – menekşevi plaklar (engelure) oluşur. Tıp di­linde pernio denilen bu kaşıntılı durumda kişi birden sıcağa tutulursa ağrı meydana gelebilir. Donuk ileri safhada nekroza ve kangrene dönüşebilir. Bundan korunmak için soğuğa maruz kalan kimseyi yavaş yavaş ısıtmalı ve dokulara kan akımını normale döndürmek için hafif masajlar ya­pılmalıdır.

Dövme – Cilde Yaptırılan Resim

Döğme (tatouage) deri içine suda erime­yen boyaların sokulması ile birtakım şe­killerin yapılmasıdır. Bunlar yapay yani artifisyel lekelerdir. Çini mürekkebi veya is ile yapılırsa mavi, zencifre ile yapılırsa kırmızı olur. Genellikle gemiciler vücutla­rına resim şeklinde döğme yaptırmakta­dırlar. Bazı meslek sahiplerinde, deri içine taş, granit ve bazı madenlerin girmesi ile de kendiliğinden meydana gelebilir.

Deride Görülen Kırmızılıklar

Deri damarlarının genişlemesine bağlı ola­rak kanın o bölgeye fazla toplanması ve kızarması, eritem dediğimiz en basit bir deri harabiyetini yani deri lezyonunu mey­dana getirir. Mekanik eritem : İki hassas deri yüzeyi­nin devamlı olgrak birbirine değmesi ya da yabancı bir maddenin deriye devamlı olarak temas etmesi ile oluşan tahrişe halk arasında pişik denir. Deri kızarır, ağrır ve çoğunlukla nemlidir. Pişik en çok koltuk altlarında, kasıkta, apış arasında, meme altlarında, deri kıvrımlarında ve par­mak aralarında olur. Bu eritemlere mikrop ve mantarlar da eklenirse intertrigo deni­len pişikler meydana gelir. Süt çocukları­nın kalça ve apış aralarında çok görülür.Tedavide antiseptik pudra ve solüsyonla­rın kullanılması uygundur. Çinko oksitli merhemler de kullanılır. Temizlik çok önemlidir. Bununla birlikte ilk başta yapıl­ması gereken, pişiği doğuran nedeni orta­dan kaldırmaktır.Fizik eritemler: Güneş, suni ışık kaynak­ları, röntgen ışınları, sıcok ve soğuk gibi etkenler de deride fizik eritemlere sebep olurlar. Herkesin bildiği güneş yanığında önce canlı kırmızı bir eritem vardır. Daha ileri derecede yanıklarda ödem ve bül gö­rülür, yani deri su toplar ve sonra soyulur.

Güneş Tedavisi

Açık havada doğrudan güneş bonyosu şeklinde veya suni ultraviyole (morötesi ışınlar) veren lambalarla yapılan tedaviye güneş tedavisi veya helyoterapi denir. Geç­mişte çok kullanılan bu yöntem günümüz­de tıptan, çok kozmetik alanda kullanıl­maktadır.

Çıban

Çıban, bir kıl keseciğine ya da bir yağ bezinin kanalına giren staphylococcus aureus bakterisinden kaynaklanan bir hastalıktır. Çıban dokunulduğu zaman ele çok sert gelir, içi irinle doludur. İrinin birikmesi, sinirler üzerine baskı yapar ve iltihaba yol açar. Çıban, bir yere sürtünen bölgelerde, boyun, yüz, kulak, kol ve bacaklarda olu­şur. Çıban kırmızı renkli bir şişkinlik olarak ortaya çıkar. Daha sonra sarımtırak bir renk alır. Gözde çıkan çıbana arpacık adı verilir. Çıban çıkan bölgede yanma hissi olur, özellikle de irinli bölgede acı ve hassasiyet yaşanır.

Impetigo,streptokok cinsi mikropların mey­dana getirdiği bulaşıcı bir deri hastalığıdır. Başlangıçta bül adı verilen içi sıvı dolu bir kabarcık biçimindedir. Çevresi kırmızıdır ve süratle cerahatlenir, püstül halini alır. Hastalık en sık çocuklarda ve genellikle yüzde, boyunda ve kafa derisinde görülür. Püstül patlayıp akar ve üzerinde sarı kabuklar meydana gelir. Bu kabuklar koparılırsa mikropların yayılması kolaylaşır. İmpetigo 8-10 gün içinde yerinde pembe lekeler bıraka­rak silinir.

İmpetigonun, derinin daha derin tabakaarına inmiş şekline ektima denir. Püstül seklinde başlar ve sonra esmer sarı veya kahverengi bir kabukla örtülür. Cerahatli ve kanlı bir akıntı vardır. Kabuk kaldırılın­ca kenarları dik, yüzeyi kanlı, cerahatli bir salgı ile örtülü, derin bir yara meydana çı­kar. Ektima 2-3 haftada iyileşerek yerinde renkli bir iz bırakır.

Çıban için önerilen modern tıp tedavileri

Tedavi için kabuklar kaldırıldıktan sonra antiseptik solüsyonlarla pansumanı yapmak antîbiyotikli pomatlar sürmek yeterlidir. Çıban tedavisinde antibiyotik kullanılmaktadır.

Doğal sağlık tedavileri

• Homeopati tedavileri oldukça faydalıdır.
• Güzel avrat otu yeni çıkan kırmızı ve yumuşak çıbanlar için uygundur.
• “Hepar sulf.” adlı madde hassasiyet yaratan ve çabucak patlayan çıbanlar için kullanılabilir.
• Barut maddesi ağrıya neden olmayan çıbanlar için kullanılabilir. Bu mad­denin kullanımı için uzmanınıza danışın.
• Papatya, limon, lavanta ya da kekik suları ile yapılan ılık kompres çıbanı teda­vi eder.
• Kanı temizlemek ve bağışıklık sistemini güçlendirmek için günde 3 kez ekinezya kullanın. Günde 3 kez tarçın ya da kekik çayı içilebilir.
• Çocuğunuzun vücudu çıbana meyilli ise, sarımsak tüketimini artırın. Sürekli çıbandan şikâyetçi olan bir çocuğun vücudunda toksin birikimi olabilir. Sa­rımsağın vücudu temizleme özelliği vardır.

Faydalı terapiler
Homeopati, herbalizm, aromaterapi, geleneksel Çin terapile

Sonraki yazılar »