C Harfiyle Başlayan ICD Tanı(Teşhis) Kodları

30 Eylül 2011 Yazan  
Kategori Hastalıklar

Üç basamaklı kodları gösterir
Dört basamaklı kodları gösterir ICD KODU TANI C00 Dudak malign neoplazmları C00.0 Üst dudak malign neoplazmı, dış bölge  C00.1 Alt dudak malign neoplazmı, dış bölge  C00.2 Dudak malign neoplazmı, dış bölge, dudak tanımlanmamış C00.3 Üst dudak malign neoplazmı, iç yüz  C00.4 Alt dudak malign neoplazmı, iç yüz  C00.5 Dudak iç yüz malign neoplazmı, dudak tanımlanmamış C00.6 Dudak komissüru malign neoplazmı C00.8 Dudak overlapping lezyonu C00.9 Dudak malign neoplazmı, dudak tanımlanmamış C01 Dil kökü malign neoplazmları C02 Dil malign neoplazmları, diğer ve tanımlanmamış kısımlarının C02.0 Dil arka yüzeyi malign neoplazmı C02.1 Dil kenarları malign neoplazmı C02.2 Dil ön yüzü malign neoplazmı C02.3 Dil 2/3 önü malign neoplazmı, tanımlanmamış kısım C02.4 Lingual tonsil malign neoplazmı C02.8 Dilin overlapping lezyonu C02.9 Dil malign neoplazmı, tanımlanmamış C03 Diş eti malign neoplazmları C03.0 Üst diş eti malign neoplazmı  C03.1 Alt diş eti malign neoplazmı C03.9 Diş eti malign neoplazmı, yer tanımlanmamış C04 Ağız tabanı malign neoplazmları C04.0 Ağzın ön tabanı malign neoplazmı C04.1 Ağız yan duvarı malign neoplazmı C04.8 Ağız tabanı overlapping lezyonu C04.9 Ağız tabanı malign neoplazmı, yer tanımlanmamış C05 Damak malign neoplazmları C05.0 Sert damak malign neoplazmı C05.1 Yumuşak damak malign neoplazmı C05.2 Uvula malign neoplazmı C05.8 Damak overlapping lezyonu C05.9 Damak malign neoplazmı, yer tanımlanmamış C06 Ağzın malign neoplazmları, diğer ve tanımlanmamış kısımlarının C06.0 Yanak mukozası malign neoplazmı C06.1 Ağız vestibülü malign neoplazmı C06.2 Retromolar bölge malign neoplazmı  C06.8 Ağız diğer ve tanımlanmamış kısımlarının overlapping lezyonu C06.9 Ağız malign neoplazmı, yer tanımlanmamış C07 Parotis bezi malign neoplazmı C08 Majör tükrük bezlerinin malign neoplazmları, diğer ve tanımlanmamış C08.0 Submandibüler bez malign neoplazmı C08.1 Sublingual bez malign neoplazmı C08.8 Majör tükrük bezler overlapping lezyonu C08.9 Majör tükrük bezi malign neoplazmı, yer tanımlanmamış C09 Tonsil malign neoplazmı C09.0 Tonsiller fossada malign neoplazm C09.1 Tonsiller plika (ön) (arka) malign neoplazmı C09.8 Tonsil overlapping lezyonu C09.9 Tonsil malign neoplazmı, yer tanımlanmamış C10 Orofarinks malign neoplazmı C10.0 Vallekula malign neoplazmı C10.1 Epiglot ön yüzünde malign neoplazm C10.2 Orofarinks yan duvarında malign neoplazm C10.3 Orofarinks arka duvarında malign neoplazm  C10.4 Brankial yarık malign neoplazmı C10.8 Orofarinks overlapping lezyonu C10.9 Orofarinks malign neoplazmı, tanımlanmamış C11 Nazofarinks malign neoplazmı C11.0 Nazofarinks üst duvarında malign neoplazm C11.1 Nazofarinks arka duvarında malign neoplazm C11.2 Nazofarinks yan duvarında malign neoplazm C11.3 Nazofarinks ön duvarında malign neoplazm C11.8 Nazofarinks overlapping lezyonu C11.9 Nazofarinks malign neoplazmı, tanımlanmamış C12 Priform sinüsün malign neoplazmı C13 Hipofarinks malign neoplazmı C13.0 Postkrikoid bölgede malign neoplazm C13.1 Ariepiglottik katlantı, hipofaringeal yüzde malign neoplazm C13.2 Hipofarinks arka duvarında malign neoplazm C13.8 Hipofarinks overlapping lezyonu C13.9 Hipofarinks malign neoplazmı, tanımlanmamış C14 Dudak, oral kavite ve farinksin malign neoplazmları, diğer ve C14.0 Farinks malign neoplazmı, tanımlanmamış C14.1 Laringofarinks malign neoplazmı C14.2 Waldeyer halkası malign neoplazmı C14.8 Dudak oral kavite ve farinksin overlapping lezyonu C15 Özefagus malign neoplazmı C15.0 Özefagus malign neoplazmı, servikal kısmı C15.1 Özefagus malign neoplazmı, torasik kısmı C15.2 Özefagus malign neoplazmı, abdominal kısmı C15.3 Özefagus malign neoplazmı, 1/3 üst kısmı C15.4 Özefagus malign neoplazmı, 1/3 orta kısmı C15.5 Özefagus malign neoplazmı, 1/3 alt kısmı C15.8 Özefagus overlapping lezyonu C15.9 Özefagus malign neoplazmı, tanımlanmamış C16 Mide malign neoplazmı C16.0 Kardiada malign neoplazm C16.1 Mide fundusunda malign neoplazm C16.2 Mide korpusunda malign neoplazm C16.3 Pilorik antrumda malign neoplazm C16.4 Pilor malign neoplazmı C16.5 Mide küçük kurvaturunda malign neoplazm, tanımlanmamış C16.6 Mide büyük kurvaturunda malign neoplazm, tanımlanmamış C16.8 Mide overlapping lezyonu C16.9 Mide malign neoplazmı, tanımlanmamış C17 İnce bağırsak malign neoplazmı C17.0 Duodenum malign neoplazmı C17.1 Jejunum malign neoplazmı C17.2 İleum malign neoplazmı C17.3 Meckel divertikülünde malign neoplazm C17.8 İnce barsak overlapping lezyonu C17.9 İnce barsak malign neoplazmı, tanımlanmamış C18 Kolon malign neoplazmı C18.0 Çekumda malign neoplazm C18.1 Appendiksde malign neoplazm C18.2 Çıkan kolonda malign neoplazm C18.3 Kolon hepatik fleksürde malign neoplazm C18.4 Transvers kolonda malign neoplazm C18.5 Kolon splenik fleksürde malign neoplazm C18.6 İnen kolonda malign neoplazm C18.7 Sigmoid kolonda malign neoplazm C18.8 Kolon overlapping lezyonu C18.9 Kolon malign neoplazmı, tanımlanmamış C19 Rektosigmoid bileşim malign neoplazmı C20 Rektum malign neoplazmı C21 Anüs ve anal kanal malign neoplazmı C21.0 Anüs malign neoplazmı, tanımlanmamış C21.1 Anal kanal malign neoplazmı C21.2 Kloakojenik bölge malign neoplazmı C21.8 Rektum, anüs ve anal kanalın overlapping lezyonu C22 Karaciğer ve intrahepatik safra yolları malign neoplazmı C22.0 Hepatoselüler karsinom C22.1 İntrehepatik safra yolu karsinomu C22.2 Hepatoblastom C22.3 Karaciğerin anjiosarkomu C22.4 Karaciğer sarkomu, diğer C22.7 Karaciğerin diğer tanımlanmış karsinomları C22.9 Karaciğer malign neoplazmı, tanımlanmamış C23 Safra kesesi malign neoplazmı C24 Safra kanalı malign neoplazmı, diğer ve tanımlanmamış bölgelerin C24.0 Ekstrahepatik safra yolu malign neoplazmı C24.1 Ampulla vateride malign neoplazm C24.8 Safra yollarının overlapping lezyonu C24.9 Safra yolu malign neoplazmı, tanımlanmamış C25 Pankreas malign neoplazmı C25.0 Pankreas başı malign neoplazmı C25.1 Pankreas gövdesi malign neoplazmı C25.2 Pankreas kuyruğu malign neoplazmı C25.3 Pankreatik kanal malign neoplazmı C25.4 Endokrin pankreas malign neoplazmı C25.7 Pankreasın diğer kısımlarının malign neoplazmı C25.8 Pankreas overlapping lezyonu C25.9 Pankreas malign neoplazmı, tanımlanmamış C26 Sindirim organları malign neoplazmı, diğer ve sınırları belirsiz bölgelerin C26.0 Barsak kanalı malign neoplazmı, tanımlanmamış kısım C26.1 Dalak malign neoplazmı C26.8 Sindirim sisteminin overlapping lezyonu C26.9 Sindirim sistemi içinde sınırları belirsiz yerlerin malign neoplazmı C30 Burun boşluğu ve ortakulak malign neoplazmı C30.0 Burun boşluğunda malign neoplazm C30.1 Ortakulakta malign neoplazm C31 Aksesuar sinüslerin malign neoplazmı C31.0 Maksiller sinüs malign neoplazmı C31.1 Etmoid sinüs malign neoplazmı C31.2 Frontal sinüs malign neoplazmı C31.3 Sfenoid sinüs malign neoplazmı C31.8 Aksesuar sinüs overlapping lezyonu C31.9 Aksesuar sinüs malign neoplazmı, tanımlanmamış C32 Larinks malign neoplazmı C32.0 Glottis malign neoplazmı C32.1 Supraglottis malign neoplazmı C32.2 Subglottis malign neoplazmı C32.3 Larinks kıkırdağı malign neoplazmı C32.8 Larinksin overlapping lezyonu C32.9 Larinks malign neoplazmı, tanımlanmamış C33 Trakea malign neoplazmı C34 Bronş ve akciğer malign neoplazmı C34.0 Ana bronş malign neoplazmı C34.1 Bronş veya akciğer malign neoplazmı, üst lob C34.2 Bronş veya akciğer malign neoplazmı, orta lob C34.3 Bronş veya akciğer malign neoplazmı, alt lob C34.8 Bronş ve akciğer overlapping lezyonu C34.9 Bronş veya akciğer malign neoplazmı, tanımlanmamış C37 Timus malign neoplazmı C38 Kalp, mediasten ve plevra malign neoplazmı C38.0 Kalp malign neoplazmı C38.1 Ön mediasten malign neoplazmı C38.2 Arka mediasten malign neoplazmı C38.3 Mediasten malign neoplazmı, tanımlanmamış kısım C38.4 Plevra malign neoplazmı C38.8 Kalp, mediasten ve plevra overlapping lezyonu C39 Solunum sistemi ve toraks-içi organların malign neoplazmı, C39.0 Üst solunum yolu malign neoplazmı, tanımlanmamış kısım C39.8 Solunum organları ve intratorasik organların overlapping lezyonu C39.9 Solunum sisteminde eksik tanımlanmış yerlerin malign neoplazmı C40 Ekstremite kemik ve eklem kıkırdağının malign neoplazmı C40.0 Üst ekstremite uzun kemikleri ve skapula malign neoplazmı C40.1 Üst eksremitenin kısa kemiklerinin malign neoplazmı C40.2 Alt ekstremite uzun kemiklerinin malign neoplazmı C40.3 Alt ekstremite kısa kemiklerinin malign neoplazmı C40.8 Ekstremite kemik ve eklem kıkırdağı overlopping lezyonları C40.9 Ekstremite kemik ve eklem kıkırdağı malign neoplazmı, tanımlanmamış C41 Kemik ve eklem kıkırdağının malign neoplazmı, diğer ve tanımlanmamış  C41.0 Kafa ve yüz kemikleri malign neoplazmı C41.1 Mandibula malign neoplazmı C41.2 Vertebral kolon malign neoplazmı C41.3 Kaburgalar, sternum ve klavikula malign neoplazmı C41.4 Pelvik kemikleri, sakrum ve koksiks malign neoplazmı C41.8 Kemik ve eklem kıkırdağının overlapping lezyonu C41.9 Kemik ve eklem kıkırdakları malign neoplazmı, tanımlanmamış C43 Deri malign melanomu C43.0 Malign melanom, dudakta C43.1 Malign melanom, kantus dahil göz kapağında C43.2 Malign melanom, kulak ve dış kulak yolunda C43.3 Malign melanom, yüz diğer ve tanımlanmamış kısımlarının  C43.4 Malign melanom, kafa derisi ve boyunda C43.5 Malign melanom, gövdede C43.6 Malign melanom, omuz dahil üst ekstremitede C43.7 Malign melanom, kalça dahil alt ekstremitede C43.8 Deri overlapping malign melanomu C43.9 Deri malign melanomu, tanımlanmamış C44 Derinin diğer malign neoplazmları C44.0 Dudak derisi malign neoplazmı C44.1 Göz kapağı derisi malign neoplazmı, kantus dahil C44.2 Kulak ve kanal derisi malign neoplazmı C44.3 Yüz derisi malign neoplazmı, diğer ve tanımlanmamış kısımlarının C44.4 Kafa ve boyun derisi malign neoplazmı C44.5 Gövde derisi malign neoplazmı C44.6 Üst ekstremite derisi malign neoplazmı, omuz dahil C44.7 Alt ekstremite derisi malign neoplazmı, kalça dahil C44.8 Deri overlapping lezyonu C44.9 Deri malign neoplazmı malign neoplazmı, tanımlanmamış C45 Mezotelyoma C45.0 Plevra mezotelyoması C45.1 Periton mezotelyoması C45.2 Perikard mezotelyoması C45.7 Mezotelyoma, diğer yerlerin C45.9 Mezotelyoma, tanımlanmamış C46 Kaposi sarkomu C46.0 Kaposi sarkomu, deri C46.1 Kaposi sarkomu, yumuşak doku C46.2 Kaposi sarkomu, damak C46.3 Kaposi sarkomu, lenf nodları C46.7 Kaposi sarkomu, diğer yerlerin C46.8 Kaposi sarkomu, birden fazla organın C46.9 Kaposi sarkomu, tanımlanmamış C47 Periferik sinirler ve otonom sinir sistemi malign neoplazmı C47.0 Periferik sinirlerin malign neoplazmı, baş, yüz ve boyunda C47.1 Üst ekstremite periferik sinirleri malign neoplazmı, omuz dahil C47.2 Alt ekstremite periferik sinirleri malign neoplazmı, kalça dahil C47.3 Toraks periferik sinirleri malign neoplazmı C47.4 Karnın periferik sinirleri malign neoplazmı C47.5 Pelvis periferik sinirleri malign neoplazmı C47.6 Gövde periferik sinirleri malign neoplazmı, tanımlanmamış C47.8 Periferik sinirlerin ve otonom sinir sistemi overlapping lezyonu C47.9 Periferik sinirler ve otonom sinir sistemi malign neoplazmı, tanımlanmamış C48 Retroperiton ve periton malign neoplazmları C48.0 Retroperiton malign neoplazmı C48.1 Peritonun tanımlanmış kısımları malign neoplazmı C48.2 Periton malign neoplazmı, tanımlanmamış C48.8 Retroperiton ve periton overlapping lezyonları C49 Bağ dokusu ve yumuşak doku diğer malign neoplazmı C49.0 Baş, yüz ve boyun bağ ve yumuşak dokusu C49.1 Üst ekstremite bağ ve yumuşak dokusu malign neoplazmı, omuz dahil C49.2 Alt ekstremite bağ ve yumuşak dokusu malign neoplazmı, kalça dahil C49.3 Toraks bağ ve yumuşak dokusu malign neoplazmı C49.4 Karın bağ ve yumuşak dokusu malign neoplazmı C49.5 Pelvis bağ ve yumuşak dokusu malign neoplazmı C49.6 Gövde bağ ve yumuşak dokusu, tanımlanmamış C49.8 Bağ dokusu ve yumuşak doku overlapping lezyonu C49.9 Bağ ve yumuşak doku, tanımlanmamış C50 Meme malign neoplazmı C50.0 Meme ucu ve areola malign neoplazmı C50.1 Meme merkezi kısmı malign neoplazmı C50.2 Meme üst iç kadranı malign neoplazmı C50.3 Meme alt iç kadranı malign neoplazmı C50.4 Meme üst dış kadranı malign neoplazmı C50.5 Meme alt dış kadranı malign neoplazmı C50.6 Meme aksiller kuyruğu malign neoplazmı C50.8 Meme overlapping lezyonu C50.9 Meme malign neoplazmı, tanımlanmamış C51 Vulva malign neoplazmı C51.0 Labium majus malign neoplazmı C51.1 Labium minüs malign neoplazmı C51.2 Klitoris malign neoplazmı C51.8 Vulva overlapping lezyonu C51.9 Vulva malign neoplazmı, tanımlanmamış C52 Vajina malign neoplazmı C53 Serviks uteri malign neoplazmı C53.0 Endoserviks malign neoplazmı C53.1 Ekzoserviks malign neoplazmı C53.8 Serviks uteri overlapping lezyonu C53.9 Serviks uteri malign neoplazmı, tanımlanmamış C54 Korpus uteri malign neoplazmı C54.0 İstmus uteri malign neoplazmı C54.1 Endometrium malign neoplazmı C54.2 Miyometrium malign neoplazmı C54.3 Fundus uteri malign neoplazmı C54.8 Korpus uteri overlapping lezyonu C54.9 Korpus uteri malign neoplazmı, tanımlanmamış C55 Uterus malign neoplazmı, tanımlanmamış kısım C56 Over malign neoplazmı C57 Kadın genital organları malign neoplazmı, diğer ve tanımlanmamış C57.0 Fallop tüpü malign neoplazmı C57.1 Geniş ligament malign neoplazmı C57.2 Yuvarlak ligament malign neoplazmı C57.3 Parametrium malign neoplazmı C57.4 Uterus adneksleri malign neoplazmı, tanımlanmamış C57.7 Kadın genital organları malign neoplazmı, diğer tanımlanmış C57.8 Kadın genital organlarının overlapping lezyonu C57.9 Kadın genital organı malign neoplazmı, tanımlanmamış C58 Plasenta malign neoplazmı C60 Penis malign neoplazmı C60.0 Sünnet derisi malign neoplazmı C60.1 Glans penis malign neoplazmı C60.2 Penis gövdesi malign neoplazmı C60.8 Penis overlapping lezyonu C60.9 Penis malign neoplazmı, tanımlanmamış C61 Prostat malign neoplazmı C62 Testis malign neoplazmı C62.0 İnmemiş testis malign neoplazmı C62.1 İnmiş testis malign neoplazmı C62.9 Testis malign neoplazmı, tanımlanmamış C63 Erkek genital organlarının malign neoplazmı, diğer ve tanımlanmamış C63.0 Epididimis malign neoplazmı C63.1 Spermatik kord malign neoplazmı C63.2 Skrotum malign neoplazmı C63.7 Erkek genital organları malign neoplazmı, diğer tanımlanmış C63.8 Erkek genital organlarının overlapping lezyonu C63.9 Erkek genital organı malign neoplazmı, tanımlanmamış C64 Böbrek malign neoplazmı, renal pelvis hariç C65 Renal pelvis malign neoplazmı C66 Üreter malign neoplazmı C67 Mesane malign neoplazmı C67.0 Mesane trigonu malign neoplazmı C67.1 Mesane kubbesi malign neoplazmı C67.2 Mesane yan duvarı malign neoplazmı C67.3 Mesane ön duvarı malign neoplazmı C67.4 Mesane arka duvarı malign neoplazmı C67.5 Mesane boynu malign neoplazmı C67.6 Üreterik orifis malign neoplazmı C67.7 Urakus malign neoplazmı C67.8 Mesane overlapping lezyonu C67.9 Mesane malign neoplazmı, tanımlanmamış C68 İdrar yollarının malign neoplazmı, diğer ve tanımlanmamış C68.0 Üretra malign neoplazmı C68.1 Paraüretral bez malign neoplazmı C68.8 Üriner organların overlapping lezyonu C68.9 Üriner organ malign neoplazmı, tanımlanmamış C69 Göz ve adneks malign neoplazmı C69.0 Konjonktiva malign neoplazmı C69.1 Kornea malign neoplazmı C69.2 Retina malign neoplazmı C69.3 Koroid malign neoplazmı C69.4 Siliyer cisim malign neoplazmı C69.5 Lakrimal bez ve kanal malign neoplazmı C69.6 Orbita malign neoplazmı C69.8 Göz ve adneks overlapping lezyonu C69.9 Göz malign neoplazmı, tanımlanmamış C70 Meninks malign neoplazmı C70.0 Serebral meninksler malign neoplazmı C70.1 Spinal meninksler malign neoplazmı C70.9 Meninkslerin malign neoplazmı, tanımlanmamış C71 Beyin malign neoplazmı C71.0 Beyin malign neoplazmı, loblar ve ventriküller hariç C71.1 Frontal lob malign neoplazmı C71.2 Temporal lob malign neoplazmı C71.3 Paryetal lob malign neoplazmı C71.4 Oksipital lob malign neoplazmı C71.5 Serebral ventrikül malign neoplazmı C71.6 Beyincik malign neoplazmı C71.7 Beyin sapı malign neoplazmı C71.8 Beyin overlapping lezyonu C71.9 Beyin malign neoplazmı, tanımlanmamış C72 Spinal kord, kranial sinirler ve merkezi sinir sisteminin diğer C72.0 Spinal kord malign neoplazmı C72.1 Kauda equina malign neoplazmı C72.2 Olfaktor sinir malign neoplazmı C72.3 Optik sinir malign neoplazmı C72.4 Akustik sinir malign neoplazmı C72.5 Kranial sinirlerin malign neoplazmı, diğer ve tanımlanmamış C72.8 Beynin ve merkezi sinir sisteminin overlapping lezyonu, diğer kısımlarının C72.9 Merkezi sinir sistemi malign neoplazmı, tanımlanmamış C73 Tiroid bez malign neoplazmı C74 Adrenal bez malign neoplazmı C74.0 Adrenal bez korteksi malign neoplazmı C74.1 Adrenal bez medüllası malign neoplazmı C74.9 Adrenal bez malign neoplazmı, tanımlanmamış C75 Endokrin bez ve ilgili yapıların diğer malign neoplazmı C75.0 Paratiroid bez malign neoplazmı C75.1 Hipofiz bezi malign neoplazmı C75.2 Kraniofaringeal dukt malign neoplazmı C75.3 Pineal bez malign neoplazmı C75.4 Karotid cisim malign neoplazmı C75.5 Aortik cisim ve diğer paraganlionlar malign neoplazmı C75.8 Birden fazla bez tutulumlu malign neoplazm, tanımlanmamış C75.9 Endokrin bez malign neoplazmı, tanımlanmamış C76 Malign neoplazm, diğer ve sınırları belirsiz yerlerin C76.0 Baş, yüz ve boyun malign neoplazmı C76.1 Toraks malign neoplazmı C76.2 Karın malign neoplazmı C76.3 Pelvis malign neoplazmı C76.4 Üst ekstremite malign neoplazmı C76.5 Alt ekstremite malign neoplazmı C76.7 Sınırları belirsiz yerlerin malign neoplazmı, diğer C76.8 Overlapping lezyonu diğer ve sınırları belirsiz yerlerin C77 Lenf nodlarının malign neoplazmı, sekonder ve tanımlanmamış C77.0 Baş, yüz ve boyun lenf nodları sekonder malign neoplazmı C77.1 Toraks-içi lenf nodları sekonder malign neoplazmı C77.2 Karın-içi lenf nodları sekonder malign neoplazmı C77.3 Aksiller ve kol lenf nodları sekonder malign neoplazmı C77.4 İnguinal ve bacak lenf nodları sekonder malign neoplazmı C77.5 İntrapelvik lenf nodları sekonder malign neoplazmı C77.8 Birden fazla organların lenf nodlarının sekonder malign neoplazmı C77.9 Lenf nodu sekonder malign neoplazmı, tanımlanmamış C78 Solunum ve sindirim organlarının sekonder malign neoplazmı C78.0 Akciğer sekonder malign neoplazmı C78.1 Mediasten sekonder malign neoplazmı C78.2 Plevra sekonder malign neoplazmı C78.3 Solunum organlarının sekonder malign neoplazmı, diğer ve tanımlanmamış C78.4 İnce bağırsak sekonder malign neoplazmı C78.5 Kalın bağırsak ve rektum sekonder malign neoplazmı C78.6 Retroperiton ve periton sekonder malign neoplazmı C78.7 Karaciğer sekonder malign neoplazmı C78.8 Sindirim organlarının sekonder malign neoplazmı, diğer ve tanımlanmamış C79 Sekonder malign neoplazmı, diğer yerlerin C79.0 Böbrek ve renal pelvis sekonder malign neoplazmı C79.1 Mesane ve diğer ve tanımlanmamış üriner organların sekonder malign neoplazmı C79.2 Deri sekonder malign neoplazmı C79.3 Beyin ve serebral meninkslerin sekonder malign neoplazmı C79.4 Sinir sistemi diğer ve tanımlanmamış bölümlerinin sekonder malign neoplazmı C79.5 Kemik ve kemik iliği sekonder malign neoplazmı C79.6 Over sekonder malign neoplazmı C79.7 Adrenal bez sekonder malign neoplazmı C79.8 Sekonder malign neoplazm, diğer tanımlanmış yerlerin C80 Malign neoplazm, bölge belirtilmemiş C81 Hodgkin hastalığı C81.0 Hodgkin hastalığı, lenfosit ağırlıklı C81.1 Hodgkin hastalığı, nodüler skleroz C81.2 Hodgkin hastalığı, karma hücreli C81.3 Hodgkin hastalığı, lenfositten fakir C81.7 Hodgkin hastalığı, diğer C81.9 Hodgkin hastalığı, tanımlanmamış C82 Folliküler [nodüler] non-Hodgkin lenfoma C82.0 Folliküler non-Hodgkin lenfoma, küçük yarık hücreli, folliküler C82.1 Folliküler non-Hodgkin lenfoma, karma küçük yarık ve geniş hücreli, folliküler C82.2 Folliküler non-Hodgkin lenfoma, büyük hücreli, folliküler C82.7 Folliküler non-Hodgkin lenfoma diğer tipleri C82.9 Folliküler non-Hodgkin lenfoma, tanımlanmamış C83 Yaygın non-Hodgkin lenfoma C83.0 Yaygın non-Hodgkin lenfoma, küçük hücreli (yaygın) C83.1 Yaygın non-Hodgkin lenfoma, küçük yarık hücreli (yaygın) C83.2 Yaygın non-Hodgkin lenfoma, karma küçük ve büyük hücreli (yaygın) C83.3 Yaygın non-Hodgkin lenfoma, büyük hücreli (yaygın) C83.4 Yaygın non-Hodgkin lenfoma, immünoblastik (yaygın) C83.5 Yaygın non-Hodgkin lenfoma, lenfoblastik (yaygın) C83.6 Yaygın non-Hodgkin lenfoma, indiferensiye (yaygın) C83.7 Burkitt tümörü C83.8 Yaygın non-Hodgkin lenfoma, diğer C83.9 Yaygın non-Hodgkin lenfoma, tanımlanmamış C84 Periferal ve kutanöz T- hücreli lenfomalar C84.0 Mikozis fungoides C84.1 Sézary hastalığı C84.2 T-bölge lenfoması C84.3 Lenfoepiteloid lenfoma C84.4 Periferal T-hücreli lenfoma C84.5 T-hücreli lenfomalar, diğer ve tanımlanmamış C85 Non-Hodgkin lenfoma, diğer ve tanımlanmamış tipler C85.0 Lenfosarkom C85.1 B-hücreli lenfoma, tanımlanmamış C85.7 Non-Hodgkin lenfomanın, diğer tanımlanmış tipler C85.9 Non-Hodgkin lenfoma, tanımlanmamış tip C88 Malign immünoproliferatif hastalıklar C88.0 Waldenström makroglobulinemi C88.1 Alfa ağır zincir hastalığı C88.2 Gama ağır zincir hastalığı C88.3 İmmünoproliferatif ince bağırsak hastalığı C88.7 Malign immünoproliferatif hastalıklar, diğer C88.9 Malign immünoproliferatif hastalık, tanımlanmamış C90 Multipl miyelom ve malign plazma hücreli neoplazmlar C90.0 Multipl miyelom C90.1 Plazma hücreli lösemi C90.2 Plazmositom, ekstramedüller C91 Lenfoid lösemi C91.0 Akut lenfoblastik lösemi C91.1 Kronik lenfositik lösemi C91.2 Subakut lenfositik lösemi C91.3 Prolenfositik lösemi C91.4 Saçlı hücreli lösemi C91.5 Yetişkin T-hücreli lösemi C91.7 Lenfoid lösemiler, diğer C91.9 Lenfoid lösemi, tanımlanmamış C92 Myeloid lösemi C92.0 Akut myeloid lösemi C92.1 Kronik myeloid lösemi C92.2 Subakut myeloid lösemi C92.3 Myeloid sarkoma C92.4 Akut promyelositik lösemi C92.5 Akut myelomonositik lösemi C92.7 Myeloid lösemiler, diğer C92.9 Myeloid lösemi, tanımlanmamış C93 Monositik lösemi C93.0 Akut monositik lösemi C93.1 Kronik monositik lösemi C93.2 Subakut monositik lösemi C93.7 Monositik lösemiler, diğer C93.9 Monositik lösemi, tanımlanmamış C94 Lösemiler diğer, özel hücre tipli C94.0 Akut eritremi ve eritrolösemi C94.1 Kronik eritremi C94.2 Akut megakaryoblastik lösemi C94.3 Mast hücreli lösemi C94.4 Akut panmyelozis C94.5 Akut myelofibrozis C94.7 Lösemiler, diğer tanımlanmış C95 Lösemi, tanımlanmamış hücre tipli C95.0 Akut lösemi, tanımlanmamış hücre tipli C95.1 Kronik lösemi, tanımlanmamış hücre tipli C95.2 Subakut lösemi, tanımlanmamış hücre tipli C95.7 Lösemiler, tanımlanmamış hücre tipli, diğer C95.9 Lösemi, tanımlanmamış C96 Lenfoid, hematopoetik ve ilgili dokuların malign neoplazmları  C96.0 Letterer-Siwe hastalığı C96.1 Malign histiositoz C96.2 Malign mast hücreli tümör C96.3 Gerçek histiyositik lenfoma C96.7 Lenfoid, hematopoetik ve ilgili dokuların malign neoplazmları, diğer tanımlanmış C96.9 Lenfoid hematopoetik ve ilgili dokuların malign neoplazmı, tanımlanmamış C97 Bağımsız (primer) birden fazla bölgenin malign neoplazmı

B Harfiyle Başlayan ICD Tanı (Teşhis) Kodları

30 Eylül 2011 Yazan  
Kategori Hastalıklar

Üç basamaklı kodları gösterir
Dört basamaklı kodları gösterir ICD KODU TANI B00.0 Egzema herpetikum B00.1 Herpes virüs veziküler dermatiti B00.2 Herpes virüs gingivostomatiti ve faringotonsilliti B00.3† Herpes virüs menenjiti (G02.0*) B00.4† Herpes virüs ensefaliti (G05.1*) B00.5† Herpes virüs göz hastalığı B00.7 Dissemine herpes virüs hastalığı B00.8 Herpes virüs enfeksiyonu, diğer formlar B00.9 Herpes virüs enfeksiyonu, tanımlanmamış B01 Varisella [su çiçeği] B01.0† Varisella menenjiti (G02.0*) B01.1† Varisella ensefaliti (G05.1*) B01.2† Varisella pnömonisi (J17.1*) B01.8 Varisella, diğer komplikasyonlarla birlikte B01.9 Varisella, komplikasyonsuz B02 Zoster [herpes zoster] B02.0† Zoster ensefaliti (G05.1*) B02.1† Zoster menenjiti (G02.0*) B02.2† Zoster, diğer, merkezi sinir sistemi tutulumu ile birlikte B02.3† Zoster göz hastalığı B02.7 Dissemine Zoster  B02.8 Zoster, diğer komplikasyonlarla birlikte B02.9 Zoster, komplikasyonsuz B03 Çiçek1 B04 Maymun çiçeği B05 Kızamık B05.0† Kızamık, ensefalit komplikasyonlu (G05.1*) B05.1† Kızamık, menenjit komplikasyonlu (G02.0*) B05.2† Kızamık, pnömoni komplikasyonlu (J17.1*) B05.3† Kızamık, otitis media komplikasyonlu (H67.1*) B05.4 Kızamık, bağırsak komplikasyonlu B05.8 Kızamık, diğer komplikasyonlarla birlikte B05.9 Kızamık, komplikasyonsuz B06 Kızamıkçık [Rubella] B06.0† Kızamıkçık, nörolojik komplikasyonlu B06.8 Kızamıkçık, diğer komplikasyonlarla birlikte B06.9 Kızamıkçık, komplikasyonsuz B07 Viral siğiller B08 Deri ve müköz membran lezyonları ile karakterize diğer viral enfeksiyonlar, B08.0 Ortopox virüs enfeksiyonları, diğer B08.1 Molluskum kontagiozum B08.2 Egzantema subitum [altıncı hastalık] B08.3 Eritema enfeksiyozum [beşinci hastalık] B08.4 Egzantemli enterovirüs veziküler stomatiti B08.5 Entero virüs veziküler farenjiti B08.8 Deri ve mukoza membranlarında lezyonlar ile karakterize diğer tanımlanmış  B09 Deri ve müköz membran lezyonlarıyla karakterize viral enfeksiyon,  B15 Akut hepatit A B15.0 Hepatit A, hepatik komalı B15.9 Hepatit A, hepatik komasız B16 Akut hepatit B B16.0 Akut hepatit B, delta ajanı (ko-enfeksiyon) ile birlikte, hepatik komalı B16.1 Akut hepatit B, delta ajanı (ko-enfeksiyon) ile birlikte, hepatik komasız B16.2 Akut hepatit B, delta ajansız, hepatik komalı B16.9 Akut hepatit B, delta ajansız, hepatik komasız B17 Akut viral hepatitler, diğer B17.0 Akut delta (süper) enfeksiyonu, hepatit B taşıyıcısında B17.1 Akut hepatit C B17.2 Akut hepatit E B17.8 Akut diğer viral hepatitler, tanımlanmış B18 Kronik viral hepatit B18.0 Kronik viral hepatit B, delta ajanlı B18.1 Kronik viral hepatit B, delta ajansız B18.2 Kronik viral hepatit C B18.8 Kronik viral hepatit, diğer B18.9 Kronik viral hepatit, tanımlanmamış B19 Viral hepatit, tanımlanmamış B19.0 Viral hepatit, tanımlanmamış, hepatik koma ile birlikte B19.9 Viral hepatit, tanımlanmamış, hepatik koma olmaksızın B20 İnsan immünyetmezlik virüsü [HIV] hastalığı, enfeksiyöz ve B20.0 HIV hastalığı sonucu mikobakteri enfeksiyonu B20.1 HIV hastalığı sonucu diğer bakteriyel enfeksiyonlar B20.2 HIV hastalığı sonucu sitomegalovirüs hastalığı B20.3 HIV hastalığı sonucu diğer viral enfeksiyonlar B20.4 HIV hastalığı sonucu kandidiyaz B20.5 HIV hastalığı sonucu diğer mikozlar B20.6 HIV hastalığı sonucu Pneumocystis carinii pnömonisi B20.7 HIV hastalığı sonucu multipl enfeksiyon B20.8 HIV hastalığı sonucu diğer enfeksiyöz ve paraziter hastalıklar B20.9 HIV hastalığı sonucu tanımlanmamış enfeksiyöz ve paraziter hastalıklar B21 İnsan immünyetmezlik virüsü [HIV] hastalığı, malign neoplazmlar ile  B21.0 HIV hastalığı sonucu Kaposi sarkomu B21.1 HIV hastalığı sonucu Burkitt lenfoması B21.2 HIV hastalığı sonucu diğer non-Hodgkin lenfoma türleri B21.3 HIV hastalığı sonucu diğer lenfoid, hematopoetik ve ilgili dokuların malign neoplazmları B21.7 HIV hastalığı sonucu birden fazla malign neoplazm B21.8 HIV hastalığı sonucu diğer malign neoplazmlar B21.9 HIV hastalığı sonucu tanımlanmamış malign neoplazmlar B22 İnsan immünyetmezlik virüsü [HIV] hastalığı, diğer tanımlanmış hastalıklarla  B22.0 HIV hastalığı sonucu ensefalopati B22.1 HIV hastalığı sonucu lenfoid interstisiyel pnömoni B22.2 HIV hastalığı sonucu erime sendromu B22.7 HIV hastalığı sonucu başka yerde sınıflanmış birden fazla hastalık B23 İnsan immünyetmezlik virüsü [HIV] hastalığı, diğer durumlar ile sonuçlanan B23.0 Akut HIV enfeksiyonu sendromu B23.1 HIV hastalığı sonucu (persistan) yaygın lenfadenopati B23.2 HIV hastalığı sonucu hematolojik ve immünolojik anormallikler, başka  B23.8 HIV hastalığı sonucu diğer tanımlanmış durumlar B24 İnsan immünyetmezlik virüsü [HIV] hastalığı, tanımlanmamış, B25 Sitomegalovirüs hastalığı B25.0† Sitomegalovirüs pnömonisi (J17.1*) B25.1† Sitomegalovirüs hepatiti (K77.0*) B25.2† Sitomegalovirüs pankreatiti (K87.1*) B25.8 Sitomegalovirüs hastalıkları, diğer B25.9 Sitomegalovirüs hastalığı, tanımlanmamış B26 Kabakulak B26.0† Kabakulak orşiti (N51.1*) B26.1† Kabakulak menenjiti (G02.0*) B26.2† Kabakulak ensefaliti (G05.1*) B26.3† Kabakulak pankreatiti (K87.1*) B26.8 Kabakulak, diğer komplikasyonlarla birlikte B26.9 Kabakulak, komplikasyonsuz B27 Enfeksiyöz mononükleoz B27.0 Gamma herpes virüs mononükleozu B27.1 Sitomegalovirüs mononükleozu B27.8 Enfeksiyöz mononükleoz, diğer B27.9 Enfeksiyöz mononükleoz, tanımlanmamış B30 Viral konjonktivit B30.0† Adenovirüslara bağlı keratokonjonktivit (H19.2*) B30.1† Adenovirüslara bağlı konjonktivit (H13.1*) B30.2 Viral faringokonjonktivit B30.3† Akut epidemik hemorajik konjonktivit (entero virüs) (H13.1*) B30.8† Viral konjonktivit, diğer (H13.1*) B30.9 Viral konjonktivit, tanımlanmamış B33 Viral diğer hastalıklar, başka yerde sınıflanmamış B33.0 Epidemik myalji B33.1 Ross ırmağı hastalığı B33.2 Viral kardit B33.3 Retrovirüs enfeksiyonları, başka yerde sınıflanmamış B33.8 Viral hastalıklar diğer, tanımlanmış B34 Viral enfeksiyonlar, tanımlanmamış bölgelerin B34.0 Adenovirüs enfeksiyonu, tanımlanmamış B34.1 Enterovirüs enfeksiyonu, tanımlanmamış B34.2 Koronavirüs enfeksiyonu, tanımlanmamış B34.3 Parvovirüs enfeksiyonu, tanımlanmamış B34.4 Papovavirüs enfeksiyonu, tanımlanmamış B34.8 Viral enfeksiyonlar, diğer tanımlanmamış bölgelerdeki B34.9 Virüs enfeksiyonu, tanımlanmamış B35 Dermatofitoz B35.0 Tinea barba ve tinea capitis B35.1 Tinea unguium B35.2 Tinea manuum B35.3 Tinea pedis B35.4 Tinea corporis B35.5 Tinea imbricata B35.6 Tinea cruris B35.8 Dermatofitozlar, diğer B35.9 Dermatofitoz, tanımlanmamış B36 Yüzeysel diğer mikozlar B36.0 Pityriasis versicolor B36.1 Tinea nigra B36.2 Beyaz piedra B36.3 Siyah piedra B36.8 Yüzeysel mikozlar diğer, tanımlanmış B36.9 Yüzeysel mikoz, tanımlanmamış B37 Kandidiyaz B37.0 Kandida stomatiti B37.1 Akciğer kandidiyazı B37.2 Deri ve tırnak kandidiyazı B37.3† Vulva ve vajina kandidiyazı (N77.1*) B37.4† Ürogenital bölgelerin kandidiyazı, diğer B37.5† Kandidal menenjit (G02.1*) B37.6† Kandidal endokardit (I39.8*) B37.7 Kandidal septisemi B37.8 Kandidiyaz, başka bölgelerde B37.9 Kandidiyaz, tanımlanmamış B38 Koksidioidomikoz B38.0 Akut akciğer koksidioidomikozu B38.1 Kronik akciğer koksidioidomikozu B38.2 Akciğer koksidioidomikozu, tanımlanmamış B38.3 Deri koksidioidomikozu B38.4† Koksidioidomikoz menenjiti (G02.1*) B38.7 Dissemine koksidioidomikoz B38.8 Koksidioidomikoz türleri, diğer B38.9 Koksidioidomikoz, tanımlanmamış B39 Histoplazmoz B39.0 Akut pulmoner histoplasmosis capsulati B39.1 Kronik pulmoner histoplasmosis capsulati B39.2 Pulmoner histoplasmosis capsulati, tanımlanmamış B39.3 Dissemine histoplasmosis capsulati B39.4 Histoplasmosis capsulati, tanımlanmamış B39.5 Histoplasmosis duboisii B39.9 Histoplazmoz, tanımlanmamış B40 Blastomikoz B40.0 Akut akciğer blastomikozu B40.1 Kronik akciğer blastomikozu B40.2 Akciğer blastomikozu, tanımlanmamış B40.3 Deri blastomikozu B40.7 Dissemine blastomikoz B40.8 Blastomikoz, diğer formları B40.9 Blastomikoz, tanımlanmamış B41 Parakoksidioidomikoz B41.0 Akciğer parakoksidioidomikozu B41.7 Dissemine parakoksidioidomikoz B41.8 Parakoksidioidomikoz, diğer formları B41.9 Parakoksidioidomikoz, tanımlanmamış B42 Sporotrikoz B42.0† Akciğer sporotrikozu (J99.8*) B42.1 Lenfokutanöz sporotrikoz B42.7 Dissemine sporotrikoz B42.8 Sporotrikoz, diğer formları B42.9 Sporotrikoz, tanımlanmamış B43 Kromomikoz ve faomikotik apse B43.0 Deri kromomikozu B43.1 Faomikotik beyin apsesi B43.2 Deri altı faomikotik apse ve kisti B43.8 Kromomikoz, diğer formları B43.9 Kromomikoz, tanımlanmamış B44 Aspergilloz B44.0 İnvaziv pulmoner aspergilloz B44.1 Pulmoner aspergillozlar, diğer B44.2 Tonsiller aspergilloz B44.7 Dissemine aspergilloz B44.8 Aspergilloz, diğer formları B44.9 Aspergilloz, tanımlanmamış B45 Kriptokokoz B45.0 Akciğer kriptokokozu B45.1 Serebral kriptokokoz B45.2 Deri kriptokokozu B45.3 Kemik kriptokokozu B45.7 Dissemine kriptokokoz B45.8 Kriptokokoz, diğer formları B45.9 Kriptokokoz, tanımlanmamış B46 Zigomikoz B46.0 Akciğer mukormikozu B46.1 Rinoserebral mukormikoz B46.2 Gastrointestinal mukormikoz B46.3 Deri mukormikozu B46.4 Dissemine mukormikoz B46.5 Mukormikoz, tanımlanmamış B46.8 Zigomikozlar, diğer B46.9 Zigomikoz, tanımlanmamış B47 Miçetoma B47.0 Ömiçetoma B47.1 Aktinomiçetoma B47.9 Miçetoma, tanımlanmamış B48 Mikozlar diğer, başka yerde sınıflanmamış B48.0 Lobomikoz B48.1 Rinosporidioz B48.2 Alleşeriyazis B48.3 Geotrikoz B48.4 Penisilloz B48.7 Fırsatçı mikozlar B48.8 Mikozlar diğer, tanımlanmış B49 Mikoz tanımlanmamış B50 Plasmodium falciparum sıtması B50.0 Plasmodium falciparum sıtması, serebral komplikasyon ile birlikte B50.8 Plasmodium falciparum sıtması, diğer ağır ve komplikasyonlu B50.9 Plasmodium falciparum sıtması, tanımlanmamış B51 Plasmodium vivax sıtması B51.0 Plasmodium vivax sıtması, dalak rütpürü ile beraber B51.8 Plasmodium vivax sıtması, diğer komplikasyonlar ile beraber B51.9 Plasmodium vivax sıtması, komplikasyonsuz B52 Plasmodium malariae sıtması B52.0 Plasmodium malariae sıtması, nefropati ile birlikte B52.8 Plasmodium malariae sıtması, diğer komplikasyonlar ile birlikte B52.9 Plasmodium malariae sıtması, komplikasyonsuz B53 Sıtmalar, diğer, parazitolojik olarak kanıtlanmış B53.0 Plasmodium ovale sıtması B53.1 Simian plasmodia’ya bağlı malarya B53.8 Parazitolojik olarak kanıtlanmış diğer malarya, başka yerde sınıflanmamış B54 Sıtma, tanımlanmamış B55 Leishmaniasis   B55.0 Viseral leishmaniasis B55.1 Deri leishmaniasisi B55.2 Mukokutanöz leishmaniasis B55.9 Leishmaniasis, tanımlanmamış B56 Afrika tripanozomiyazı B56.0 Gambiense tripanozomiyazı B56.1 Rodezya tripanozomiyazı B56.9 Afrika tripanozomiyazı, tanımlanmamış B57 Chagas hastalığı B57.0† Akut Chagas hastalığı, kalp tutulumu ile birlikte (I41.2*, I98.1*) B57.1 Akut Chagas hastalığı, kalp tutulumu olmaksızın B57.2† Chagas hastalığı (kronik), kalp tutulumu ile birlikte (I41.2*, I98.1*) B57.3 Chagas hastalığı (kronik), sindirim sistemi tutulumu ile birlikte B57.4 Chagas hastalığı (kronik), sinir sistemi tutulumu ile birlikte B57.5 Chagas hastalığı (kronik), diğer organ tutulumu ile birlikte B58 Toksoplazmoz B58.0† Toksoplazma okülopatisi B58.1† Toksoplazma hepatiti (K77.0*) B58.2† Toksoplazma meningoensefaliti (G05.2*) B58.3† Akciğer toksoplazmozu (J17.3*) B58.8 Toksoplazmoz, başka organ tutulumuyla birlikte B58.9 Toksoplazmoz, tanımlanmamış B59 Pnömosistoz (J17.3*) B60 Protozoal diğer hastalıklar, başka yerde sınıflanmamış B60.0 Babesiyoz B60.1 Akantamoebiyaz B60.2 Naegleriyaz B60.8 Protozoal diğer hastalıklar, tanımlanmış B64 Protozoal hastalık, tanımlanmamış B65 Siştozomiyaz [bilharziyaz] B65.0 Schistosoma haematobium şiştozomiyazı [üriner siştozomiyaz] B65.1 Schistosoma mansoni şiştozomiyazı [barsak şiştozomiyaz) B65.2 Schistosoma japonicum şiştozomiyazı B65.3 Serkaryal dermatit B65.8 Şiştozomiyazlar, diğer B65.9 Şiştozomiyaz, tanımlanmamış B66 Yassı kurt enfeksiyonları, diğer B66.0 Opistorkiyaz B66.1 Klonorkiyaz B66.2 Dikrokoeliyaz B66.3 Fasioliyaz B66.4 Paragonimiyaz B66.5 Fasiolopsiyaz B66.8 Yassı kurt hastalıkları diğer, tanımlanmış B66.9 Yassı kurt enfeksiyonu, tanımlanmamış B67 Ekinokokoz B67.0 Karaciğerde Echinococcus granulosus enfeksiyonu  B67.1 Akciğerde Echinococcus granulosus enfeksiyonu  B67.2 Kemikte Echinococcus granulosus enfeksiyonu  B67.3 Echinococcus granulosus enfeksiyonu, diğer ve birden fazla yerin B67.4 Echinococcus granulosus enfeksiyonu, tanımlanmamış B67.5 Karaciğerde Echinococcus multilocularis enfeksiyonu  B67.6 Echinococcus multilocularis enfeksiyonu, diğer ve birden fazla yerin B67.7 Echinococcus multilocularis enfeksiyonu, tanımlanmamış B67.8 Karaciğerde Ekinokokoz, tanımlanmamış   B67.9 Ekinokokoz, diğer ve tanımlanmamış B68 Tenya B68.0 Taenia solium tenyası B68.1 Taenia saginata tenyası B68.9 Tenya, tanımlanmamış B69 Sistiserkoz B69.0 Merkezi sinir sisteminde Sistiserkoz B69.1 Gözde Sistiserkoz B69.8 Sistiserkoz, diğer bölgelerde B69.9 Sistiserkoz, tanımlanmamış B70 Difillobotriyaz ve spargonoz B70.0 Difillobotriyaz B70.1 Sparganoz B71 Sestod diğer enfeksiyonları B71.0 Himenolepiyaz B71.1 Dipilidiyaz B71.8 Sestod enfeksiyonları diğer, tanımlanmış B71.9 Sestod enfeksiyonu, tanımlanmamış B72 Drakunkuliyaz B73 Onkoserkiyaz   B74 Filaryaz B74.0 Wuchereria bancrofti filaryazisi B74.1 Brugia malayi filaryazisi B74.2 Brugia timori filaryazisi B74.3 Loiyaz   B74.4 Mansonelliyaz B74.8 Filaryazlar, diğer B74.9 Filaryaz, tanımlanmamış B75 Trişinelloz B76 Kancalı kurt hastalıkları B76.0 Ankilostomiyaz B76.1 Nekatoriyaz B76.8 Kancalı kurt hastalıkları, diğer B76.9 Kancalı kurt hastalığı, tanımlanmamış B77 Askariyaz B77.0 Askariyaz, barsak komplikasyonları ile birlikte B77.8 Askariyaz, diğer komplikasyonlar ile birlikte B77.9 Askariyaz, tanımlanmamış B78 Strongiloidiyaz B78.0 Barsak strongiloidiyazı B78.1 Kutanöz strongiloidiyaz B78.7 Dissemine strongiloidiyaz B78.9 Strongiloidiyaz, tanımlanmamış B79 Trikuriyaz B80 Enterobiyaz B81 Barsak helmintiyazları diğer, başka yerde sınıflanmamış B81.0 Anisakiyaz B81.1 Barsak kapillariyazı B81.2 Trikostrongiliyaz B81.3 Barsak angiostrongiliyazı B81.4 Barsak helmintiyazları, karma B81.8 Barsak diğer helmintiyazları, tanımlanmış B82 Barsak parazitozu, tanımlanmamış B82.0 Barsak helmintiyazı, tanımlanmamış B82.9 Barsak parazitizmi, tanımlanmamış B83 Helmintiyazlar, diğer B83.0 Viseral larva migrans B83.1 Gnatostomiyaz B83.2 Parastrongylus cantonensis angiostrongiliyazi B83.3 Singamiyazis B83.4 İnternal hirudiniazis B83.8 Helmintiyazlar diğer, tanımlanmış B83.9 Helmintiyaz, tanımlanmamış B85 Pediküloz ve pithiriyaz B85.0 Pediculus humanus capitis’e bağlı Pediküloz  B85.1 Pediculus humanus corporis’e bağlı Pediküloz  B85.2 Pediküloz, tanımlanmamış B85.3 Pithiriyaz   B85.4 Pediküloz ve pithiriyaz enfestasyonu birlikte B86 Skabiyez B87 Miyaz B87.0 Kutanöz miyaz B87.1 Yara miyazı B87.2 Oküler miyaz B87.3 Nazofaringiyal miyaz B87.4 Kulak miyazı B87.8 Miyaz, diğer bölgelerde B87.9 Miyaz, tanımlanmamış B88 Enfestasyonlar, diğer B88.0 Akaryazlar, diğer B88.1 Tungiyaz [kum güvesi enfestasyonu] B88.2 Artropod enfestasyonları, diğer B88.3 Dış hirudiniyaz B88.8 Enfestasyonlar diğer, tanımlanmış B88.9 Enfestasyon, tanımlanmamış B89 Paraziter hastalıklar, tanımlanmamış B90 Tüberküloz sekeli B90.0 Merkezi sinir sistemi tüberkülozu sekelleri B90.1 Ürogenital sistem tüberkülozu sekelleri B90.2 Kemik ve eklem tüberkülozu sekelleri B90.8 Diğer organların tüberkülozunun sekelleri B90.9 Solunum sistemi tüberkülozu ve tanımlanmamış tüberkülozların sekelleri B91 Poliomyelit sekeli B92 Lepra sekeli B94 Enfeksiyöz ve paraziter hastalıklar sekeli, diğer ve tanımlanmamış B94.0 Trahom sekeli B94.1 Viral ensefalit sekeli B94.2 Viral hepatit sekeli B94.8 Enfeksiyöz ve paraziter hastalıkların sekeli diğer, tanımlanmış B94.9 Enfeksiyöz ve paraziter hastalıkların sekelleri, tanımlanmamış B95 Streptokok ve stafilokoklar, diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni olan B95.0 A grubu streptokok, diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni B95.1 B grubu streptokok, diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni B95.2 D grubu streptokok, diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni B95.3 Streptococcus pneumoniae, diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni B95.4 Streptokoklar diğer, diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni B95.5 Streptokoklar tanımlanmamış, diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni B95.6 Staphylococcus aureus, diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni B95.7 Stafilokoklar diğer, diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni B95.8 Stafilokoklar tanımlanmamış, diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni B96 Bakteriyel diğer ajanlar, diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni olan B96.0 Mycoplasma pneumoniae [M.pneumoniae], diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların  B96.1 Klebsiella pneumoniae [K. Pneumoniae], diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni B96.2 Escherichia coli [E.coli], diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni B96.3 Haemophilus influenza [H. İnfluenza], diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni B96.4 Proteus (mirabilis) (morganii), diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni  B96.5 Pseudomonas (aeruginosa) (mallei) (pseudomallei), diğer bölümlerde sınıflanan  B96.6 Bacillus fragilis [B.fragilis], diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni B96.7 Clostridium perfringens [C. Perfringens], diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni B96.8 Bakteriyel ajanlar diğer tanımlanmış, diğer bölümlerde sınıflanmış hastalıkların etkeni B97 Viral ajanlar, diğer bölümlerde sınıflanan hastalıkların etkeni olan B97.0 Adenovirüs, diğer bölümlerde sınıflanmış hastalıkların etkeni B97.1 Enterovirüs, diğer bölümlerde sınıflanmış hastalıkların etkeni B97.2 Coronavirüs, diğer bölümlerde sınıflanmış hastalıkların etkeni B97.3 Retrovirüs, diğer bölümlerde sınıflanmış hastalıkların etkeni B97.4 Respiratuvar sinsisyal virüs, diğer bölümlerde sınıflanmış hastalıkların etkeni B97.5 Reovirüs, diğer bölümlerde sınıflanmış hastalıkların etkeni B97.6 Parvovirüs, diğer bölümlerde sınıflanmış hastalıkların etkeni B97.7 Papillomavirüs, diğer bölümlerde sınıflanmış hastalıkların etkeni B97.8 Viral diğer ajanlar, diğer bölümlerde sınıflanmış hastalıkların etkeni B99 Enfeksiyöz hastalıklar, diğer ve tanımlanmamış

ICD Kodları, Teşhis (Tanı) Kodları – A Harfi ile Başlayanlar

30 Eylül 2011 Yazan  
Kategori Hastalıklar

Üç basamaklı kodları gösterir
Dört basamaklı kodları gösterir ICD KODU TANI A00 Kolera A00.0 Kolera, Vibrio cholorea 01, biovar kolera’ya bağlı A00.1 Kolera, Vibrio cholerae 01, biovar eltor’a bağlı A00.9 Kolera, tanımlanmamış A01 Tifo ve paratifo A01.0 Tifo A01.1 Paratifo A A01.2 Paratifo B A01.3 Paratifo C A01.4 Paratifo, tanımlanmamış A02 Salmonella enfeksiyonları, diğer A02.0 Salmonella enteriti A02.1 Salmonella septisemisi A02.2 Salmonella enfeksiyonları, lokalize A02.8 Salmonella enfeksiyonları, diğer tanımlanmış A02.9 Salmonella enfeksiyonu, tanımlanmamış A03 Şigelloz A03.0 Şigelloz, Shigella dysenteriae’ye bağlı A03.1 Şigelloz, Shigella flexneri’ye bağlı A03.2 Şigelloz, Shigella boydii’ye bağlı A03.3 Şigelloz, Shigella sonnei’ye bağlı A03.8 Şigellozlar, diğer A03.9 Şigelloz, tanımlanmamış A04 Bakteriyel barsak enfeksiyonları, diğer A04.0 Enteropatojenik Escherichia coli enfeksiyonu A04.1 Enterotoksijenik Escherichia coli enfeksiyonu A04.2 Enteroinvaziv Escherichia coli enfeksiyonu A04.3 Enterohemorajik Escherichia coli enfeksiyonu A04.4 Barsak Escherichia coli enfeksiyonları diğer A04.5 Kampilobakter enteriti A04.6 Yersinia enterocolitica’ya bağlı enterit A04.7 Clostridium difficile’ye bağlı enterokolit A04.8 Bakteriyel Barsak enfeksiyonları, diğer tanımlanmış A04.9 Bakteriyel barsak enfeksiyonu, tanımlanmamış A05 Bakteriyel gıda zehirlenmeleri, diğer A05.0 Gıda kökenli stafilokok zehirlenmesi A05.1 Botulizm A05.2 Gıda kökenli Clostridium perfringens [Clostridium welchii] zehirlenmesi A05.3 Gıda kökenli Vibrio parahaemolyticus zehirlenmesi A05.4 Gıda kökenli Bacillus cereus zehirlenmesi A05.8 Gıda zehirlenmeleri, diğer tanımlanmış A05.9 Bakteriyel gıda zehirlenmesi, tanımlanmamış A06 Amebiyaz A06.0 Akut amipli dizanteri A06.1 Kronik barsak amebiyazı A06.2 Dizanterik olmayan amipli kolit A06.3 Ameboma, bağırsakta A06.4 Amipli karaciğer apsesi A06.5† Amipli akciğer apsesi (J99.8*) A06.6† Amipli beyin apsesi (G07*) A06.7 Kutanöz amebiyaz A06.8 Amip enfeksiyonu, başka bölgelerin A06.9 Amebiyaz, tanımlanmamış A07 Protozoal diğer barsak hastalıkları A07.0 Balantidiyaz A07.1 Giardiaz [lambliaz] A07.2 Kriptosporidiyoz A07.3 İzosporiyaz A07.8 Barsağın protozoal diğer tanımlanmış hastalıkları A07.9 Barsağın protozoal hastalığı, tanımlanmamış A08 Viral ve diğer tanımlanmış barsak enfeksiyonları A08.0 Rota virüs enteriti A08.1 Norwalk ajanına bağlı akut gastroenteropati A08.2 Adenovirüs enteriti A08.3 Viral enteritler, diğer A08.4 Viral barsak enfeksiyonu, tanımlanmamış A08.5 Barsak enfeksiyonları diğer, tanımlanmış A09 Diyare ve gastroenterit, enfeksiyöz kaynaklı olduğu tahmin edilen A15 Solunum yolları tüberkülozu, bakteriyolojik ve histolojik olarak onaylanmış A15.0 Akciğer tüberkülozu, kültürlü ya da kültürsüz balgam mikroskopisi ile kanıtlanmış  A15.1 Akciğer tüberkülozu, sadece kültürle kanıtlanmış A15.2 Akciğer tüberkülozu, histolojik olarak kanıtlanmış A15.3 Akciğer tüberkülozu, tanımlanmamış yolla kanıtlanmış A15.4 İntratorasik lenf nodu tüberkülozu, bakteriyolojik ve histolojik olarak kanıtlanmış A15.5 Larinks, trakea ve bronş tüberkülozu, bakteriyolojik ve histolojik olarak kanıtlanmış A15.6 Tüberküloz plörezi, bakteriyolojik ve histolojik olarak kanıtlanmış A15.7 Primer solunum yolları tüberkülozu, bakteriyolojik ve histolojik olarak kanıtlanmış A15.8 Solunum yolları diğer tüberkülozu, bakteriyolojik ve histolojik olarak kanıtlanmış A15.9 Solunum yolları tüberkülozu tanımlanmamış, bakteriyolojik ve histolojik olarak kanıtlanmış A16 Solunum yolları tüberkülozu, bakteriyolojik ve histolojik olarak onaylanmamış A16.0 Akciğer tüberkülozu, bakteriyolojik ve histolojik olarak negatif A16.1 Akciğer tüberkülozu, bakteriyolojik ve histolojik inceleme yapılmamış A16.2 Akciğer tüberkülozu, bakteriyolojik ya da histolojik kanıt hakkında bilgi verilmemiş A16.3 İntratorasik lenf nodları tüberkülozu, bakteriyolojik ya da histolojik tanı konulmamış A16.4 Larinks, trakea ve bronş tüberkülozu, bakteriyolojik ya da histolojik tanı konulmamış A16.5 Tüberküloz plörezi, bakteriyolojik ya da histolojik tanı konulmamış A16.7 Primer solunum yolları tüberkülozu, bakteriyolojik ya da histolojik tanı konulmamış A16.8 Primer solunum yolları diğer tüberkülozu, bakteriyolojik ya da histolojik tanı konulmamış A16.9 Solunum yolları tüberkülozu, bakteriyolojik ya da histolojik tanı konulmamış A17.0†  Tüberküloz menenjit (G01*) A17.1† Menenjial tüberkülom (G07*) A17.8† Sinir sisteminin tüberkülozu, diğer  A17.9† Sinir sistemi tüberkülozu, tanımlanmamış (G99.8*) A17† Sinir sistemi tüberkülozu A18 Organların tüberkülozu, diğer A18.0† Kemik ve eklem tüberkülozu A18.1† Ürogenital sistem tüberkülozu A18.2 Tüberküloz periferik lenfadenopati A18.3 Bağırsak, periton ve mezenterik lenf bezi tüberkülozu A18.4 Deri ve derialtı dokusu tüberkülozu A18.5† Göz tüberkülozu A18.6† Kulak tüberkülozu A18.7† Adrenal bezlerin tüberkülozu (E35.1*) A18.8† Tüberküloz, diğer tanımlanmış organların A19 Miliyer tüberküloz A19.0 Akut miliyer tüberküloz, tanımlanmış tek bir yerin A19.1 Akut miliyer tüberküloz, birden fazla yerin A19.2 Akut miliyer tüberküloz, tanımlanmamış A19.8 Miliyer diğer tüberkülozlar A19.9 Miliyer tüberküloz, tanımlanmamış A20 Veba A20.0 Bubonik veba A20.1 Selülokutanöz veba A20.2 Pnömonik veba A20.3 Veba menenjiti A20.7 Septisemik veba A20.8 Veba, diğer formları A20.9 Veba, tanımlanmamış A21 Tularemi A21.0 Ülseroglandüler tularemi A21.1 Oküloglandüler tularemi A21.2 Pulmoner tularemi A21.3 Gastrointestinal tularemi A21.7 Yaygın tularemi A21.8 Tularemi, diğer formları A21.9 Tularemi, tanımlanmamış A22 Şarbon A22.0 Deri şarbonu A22.1 Pulmoner şarbon A22.2 Gastrointestinal şarbon A22.7 Şarbon septisemisi A22.8 Şarbon türleri, diğer A22.9 Şarbon, tanımlanmamış A23 Bruselloz A23.0 Bruselloz, Brucella melitensis’e bağlı A23.1 Bruselloz, Brucella abortus’a bağlı A23.2 Bruselloz, Brucella suis’e bağlı A23.3 Bruselloz, Brucella canis’e bağlı A23.8 Bruselloz, diğer A23.9 Bruselloz, tanımlanmamış A24 Ruam ve melioidoz A24.0 Ruam A24.1 Akut ve fulminan melioidoz A24.2 Subakut ve kronik melioidoz A24.3 Melioidozlar, diğer A24.4 Melioidoz, tanımlanmamış A25 Sıçan ısırığı ateşi A25.0 Spirilloz A25.1 Streptobasilloz A25.9 Sıçan ısırığı ateşi, tanımlanmamış A26 Erizipeloid A26.0 Kutanöz erizipeloid A26.7 Erysipelothrix septisemisi A26.8 Erizipeloid, diğer formları A26.9 Erizipeloid, tanımlanmamış A27 Leptospiroz A27.0 İkterohemorajik leptospiroz A27.8 Leptospiroz türleri, diğer formları A27.9 Leptospiroz, tanımlanmamış A28 Zoonotik bakteriyel diğer hastalıklar, başka yerde sınıflanmamış A28.0 Pastörelloz A28.1 Kedi tırmığı hastalığı A28.2 Ekstraintestinal yersinioz A28.8 Zoonotik diğer bakteriyel hastalıklar tanımlanmış, başka yerde sınıflanmamış A28.9 Zoonotik bakteriyel hastalık, tanımlanmamış A30 Lepra [Hansen hastalığı] A30.0 Belirsiz lepra A30.1 Tüberküloid lepra A30.2 Sınırda tüberküloid lepra A30.3 Sınırda lepra A30.4 Sınırda lepramatöz lepra A30.5 Lepramatöz lepra A30.8 Lepra, diğer formları A30.9 Lepra, tanımlanmamış A31 Diğer Mikobakteri türlerine bağlı enfeksiyon A31.0 Pulmoner mikobakteri enfeksiyonu A31.1 Kutanöz mikobakteri enfeksiyonu A31.8 Mikobakteri enfeksiyonları, diğer A31.9 Mikobakteri enfeksiyonu, tanımlanmamış A32 Listerioz A32.0 Kutanöz listerioz A32.1† Listeria menenjiti ve meningoensefaliti A32.7 Listeria septisemisi A32.8 Listerioz, diğer formları A32.9 Listerioz, tanımlanmamış A33 Yenidoğan tetanozu A34 Gebelik tetanozu A35 Tetanoz, diğer A36 Difteri A36.0 Faringeal difteri A36.1 Nazofaringeal difteri A36.2 Laringeal difteri A36.3 Kutanöz difteri A36.8 Difteri, diğer A36.9 Difteri, tanımlanmamış A37 Boğmaca A37.0 Boğmaca, Bordetella pertussis’e bağlı A37.1 Boğmaca, Bordetella parapertussis’e bağlı A37.8 Boğmaca, diğer Bordotella türlerine bağlı  A37.9 Boğmaca, tanımlanmamış A38 Kızıl A39 Meningokok enfeksiyonu A39.0† Meningokoksik menenjit (G0.1*) A39.1† Waterhouse-Friderichsen sendromu (E35.1*) A39.2 Akut meningokoksemi A39.3 Kronik meningokoksemi A39.4 Meningokoksemi, tanımlanmamış A39.5† Meningokoksik kalp hastalığı A39.8 Meningokoksik diğer enfeksiyonlar A39.9 Meningokok enfeksiyonu, tanımlanmamış A40 Streptokok septisemi A40.0 Septisemi, A grubu streptokoklara bağlı A40.1 Septisemi, B grubu streptokoklara bağlı A40.2 Septisemi, D grubu streptokoklara bağlı A40.3 Septisemi, Streptococcus pneumoniae A40.8 Streptokoksik septisemi, diğer A40.9 Streptokoksik septisemi, tanımlanmamış A41 Septisemiler, diğer A41.0 Septisemi, Staphylococcus aureus A41.1 Septisemi, diğer tanımlanmış Staphylococcus A41.2 Septisemi, tanımlanmamış stafilokoklara bağlı A41.3 Septisemi, Haemophilus influenza’ya bağlı A41.4 Septisemi, anaeorob bakterilere bağlı A41.5 Septisemi, diğer Gram-negatif organizmalara bağlı A41.8 Septisemi, diğer tanımlanmış A41.9 Septisemi, tanımlanmamış A42 Aktinomikoz A42.0 Pulmoner aktinomikoz A42.1 Abdominal aktinomikoz A42.2 Servikofasiyal aktinomikoz A42.7 Aktinomikotik septisemi A42.8 Aktinomikoz, diğer formları A42.9 Aktinomikoz, tanımlanmamış A43 Nokardiyoz A43.0 Pulmoner nokardiyoz A43.1 Kutanöz nokardiyoz A43.8 Nokardiyoz, diğer formları A43.9 Nokardiyoz, tanımlanmamış A44 Bartonelloz A44.0 Sistemik bartonelloz A44.1 Kutanöz ve mükokutanöz bartonelloz A44.8 Bartonelloz, diğer formları A44.9 Bartonelloz, tanımlanmamış A46 Erizipel A48 Bakteriyel diğer hastalıklar, başka yerde sınıflanmamış A48.0 Gazlı gangren A48.1 Lejyoner hastalığı A48.2 Lejyoner hastalığı, pnömonik olmayan [Pontiac ateşi] A48.3 Toksik şok sendromu A48.4 Brezilya purpurik ateşi A48.8 Bakteriyel hastalıklar, diğer tanımlanmış A49 Bakteriyel enfeksiyon, tanımlanmamış bölgelerin A49.0 Stafilokok enfeksiyonu, tanımlanmamış A49.1 Streptokok enfeksiyonu, tanımlanmamış A49.2 Haemophilus influenzae enfeksiyonu, tanımlanmamış A49.3 Mikoplazma enfeksiyonu, tanımlanmamış A49.8 Bakteriyel enfeksiyonlar, tanımlanmamış bölgelerdeki diğer A49.9 Bakteriyel enfeksiyon, tanımlanmamış A50 Konjenital sifiliz A50.0 Erken konjenital sifiliz, semptomatik A50.1 Erken konjenital sifiliz, latent A50.2 Erken konjenital sifiliz, tanımlanmamış A50.3 Geç konjenital sifilitik okülopati A50.4 Geç konjenital nörosifiliz [juvenil nörosifiliz] A50.5 Geç diğer konjenital sifilizler, semptomatik A50.6 Geç konjenital sifiliz, latent A50.7 Geç konjenital sifiliz, tanımlanmamış A50.9 Konjenital sifiliz, tanımlanmamış A51 Erken sifiliz A51.0 Primer genital sifiliz A51.1 Primer anal sifiliz A51.2 Primer sifiliz, diğer bölgelerde A51.3 Sekonder sifiliz, deri ve muköz membranlarda A51.4 Sekonder sifiliz, diğer A51.5 Erken sifiliz, latent A51.9 Erken sifiliz, tanımlanmamış A52 Geç sifiliz A52.0†  Kardiyovasküler sifiliz A52.1 Nörosifiliz, semptomatik A52.2 Nörosifiliz, asemptomatik A52.3 Nörosifiliz, tanımlanmamış A52.7 Semptomatik geç sifiliz, diğer A52.8 Geç sifiliz, latent A52.9 Geç sifiliz, tanımlanmamış A53 Sifiliz, diğer ve tanımlanmamış A53.0 Latent sifiliz, erken ya da geç olarak tanımlanmamış A53.9 Sifiliz, tanımlanmamış A54 Gonokok enfeksiyonu A54.0 Gonokok enfeksiyonu, alt ürogenital yollarda periüretral ya da aksesuar bez apsesi yok A54.1 Gonokok enfeksiyonu, alt ürogenital yollarda periüretral ya da aksesuar  A54.2† Gonokoksik pelviperitonit ve diğer gonokoksik ürogenital enfeksiyonlar A54.3 Gonokoksik göz enfeksiyonu A54.4† Gonokok enfeksiyonu, kas-iskelet sistemi A54.5 Gonokoksik farenjit A54.6 Anüs ve rektumun gonokok enfeksiyonu A54.8 Gonokok enfeksiyonları, diğer A54.9 Gonokok enfeksiyonu, tanımlanmamış A55 Klamidyal lenfogranüloma (venereum) A56 Cinsel yolla bulaşan diğer klamidyal hastalıklar A56.0 Alt ürogenital yolda klamidya enfeksiyonu A56.1† Pelviperiton ve diğer ürogenital organ klamidya enfeksiyonu A56.2 Klamidya enfeksiyonu, ürogenital yol tanımlanmamış A56.3 Anüs ve rektumun klamidya enfeksiyonu A56.4 Farinksin klamidya enfeksiyonu  A56.8 Klamidya enfeksiyonu, diğer bölgelerde, cinsel yolla bulaşan A57 Şankroid A58 Granüloma inguinale A59 Trikomoniaz A59.0 Ürogenital trikomoniaz A59.8 Trikomoniaz, diğer bölgelerde A59.9 Trikomoniaz, tanımlanmamış A60 Anogenital herpes virüs [herpes simpleks] enfeksiyonu A60.0 Herpes virüs enfeksiyonu, genital bölgeler ve ürogenital yollarda A60.1 Perianal deri ve rektumun herpes virüs enfeksiyonu A60.9 Anogenital herpes virüs enfeksiyonu, tanımlanmamış A63 Cinsel temasla bulaşan diğer hastalıklar, başka yerde sınıflanmamış A63.0 Anogenital (veneryal) Siğiller A63.8 Cinsel temasla bulaşan hastalıklar, diğer tanımlanmış A64 Cinsel yolla bulaşan hastalık, tanımlanmamış A65 Zührevi olmayan sifiliz A66 Yaws A66.0 Yaws başlangıç lezyonları A66.1 Multipl papillomlar ve ıslak crab yaws A66.2 Yaws, diğer erken deri lezyonları A66.3 Yaws hiperkeratozu A66.4 Yaws gumma ve ülserleri A66.5 Gangosa A66.6 Yaws, kemik ve eklem lezyonları A66.7 Yaws, diğer şekilleri A66.8 Latent yaws A66.9 Yaws, tanımlanmamış A67 Pinta [carate] A67.0 Primer pinta lezyonları A67.1 Pinta ara dönem lezyonları A67.2 Pinta geç lezyonları A67.3 Pinta karışık lezyonları A67.9 Pinta, tanımlanmamış A68 Nükseden ateşler A68.0 Nükseden ateş, bitle taşınan A68.1 Nükseden ateş, kene ile taşınan A68.9 Nükseden ateş, tanımlanmamış A69 Spiroketal diğer enfeksiyonları A69.0 Nekrotizan ülseratif stomatit A69.1 Vincent enfeksiyonları, diğer A69.2 Lyme hastalığı A69.8 Spiroket enfeksiyonları, diğer tanımlanmış A69.9 Spiroket enfeksiyonu, tanımlanmamış A70 Klamidya psittaci enfeksiyonu A71 Trahom A71.0 Trahom başlangıç dönemi A71.1 Trahom aktif dönemi A71.9 Trahom, tanımlanmamış A74 Klamidyal diğer hastalıklar A74.0† Klamidya konjonktiviti (H13.1*) A74.8 Klamidya hastalıkları, diğer A74.9 Klamidya enfeksiyonu, tanımlanmamış A75 Tifüs A75.0 Tifüs, Rickettsia prowazekii’ye bağlı epidemik bitle taşınan A75.1 Nükseden tifüs [Brill hastalığı] A75.2 Tifüs, Rickettsia typhi’ye bağlı A75.3 Tifüs, Rickettsia tsutsugamushi’ye bağlı A75.9 Tifüs, tanımlanmamış A77 Benekli humma [kene ile taşınan riketsiyozlar] A77.0 Benekli humma, Ricketsia ricketsii’ye bağlı A77.1 Benekli humma, Rickettsia conorii’ye bağlı A77.2 Benekli humma, Rickettsia siberica’ya bağlı A77.3 Benekli humma, Rickettsia australis’e bağlı A77.8 Benekli hummalar, diğer A77.9 Benekli humma, tanımlanmamış A78 Q ateşi A79 Riketsiyal diğer enfeksiyonlar A79.0 Siper ateşi A79.1 Riketsiyal döküntü, Rickettsia akari’ye bağlı A79.8 Riketsiyozlar, diğer tanımlanmış A79.9 Riketsiyoz, tanımlanmamış A80 Akut poliomyelit A80.0 Akut paralitik poliomyelit, aşıya bağlı A80.1 Akut paralitik poliomyelit, vahşi virüs, yabancı A80.2 Akut paralitik poliomyelit, vahşi virüs, yerli A80.3 Akut paralitik poliomyelit, diğer ve tanımlanmamış A80.4 Akut nonparalitik poliomyelit A80.9 Akut poliomyelit, tanımlanmamış A81 Merkezi sinir sistemi yavaş virüs enfeksiyonları A81.0 Creutzfeldt-Jakob hastalığı A81.1 Subakut sklerozan panensefalit A81.2 İlerleyici multifokal lökoensefalopati A81.8 Merkezi sinir sistemi yavaş virüs enfeksiyonları, diğer A81.9 Merkezi sinir sistemi yavaş virüs enfeksiyonları, tanımlanmamış A82 Kuduz A82.0 Orman kuduzu A82.1 Kent kuduzu A82.9 Kuduz, tanımlanmamış A83 Viral ensefalitler, sivrisinekle taşınan A83.0 Japon ensefaliti A83.1 Batı at ensefaliti A83.2 Doğu at ensefaliti A83.3 St Louis ensefaliti A83.4 Avustralya ensefaliti A83.5 Kaliforniya ensefaliti A83.6 Rocio virüs hastalığı A83.8 Ensefalitler, diğer, sivrisinekle taşınan A83.9 Viral ensefalit sivrisinekle taşınan, tanımlanmamış A84 Viral ensefalitler, kene ile taşınan A84.0 Uzak Doğu ensefalit keneyle taşınan [Rus bahar-yaz ensefaliti] A84.1 Orta Avrupa ensefaliti keneyle taşınan A84.8 Viral diğer ensefalitler, keneyle taşınan A84.9 Viral ensefalit keneyle taşınan, tanımlanmamış A85 Viral diğer ensefalitler, başka yerde sınıflanmamış A85.0† Enteroviral ensefalit (G05.1*) A85.1† Adenoviral ensefalit (G05.1*) A85.2 Artropodlarla taşınan Viral ensefalit, tanımlanmamış A85.8 Viral ensefalitler, diğer tanımlanmış A86 Viral ensefalit, tanımlanmamış A87 Viral menenjit A87.0† Enteroviral menenjit (G02.0*) A87.1† Adenovirüs menenjiti (G02.0*) A87.2 Lenfositer koriomenenjit A87.8 Viral menenjitler, diğer A87.9 Viral menenjit, tanımlanmamış A88 Merkezi sinir sistemi diğer viral enfeksiyonları, başka yerde sınıflanmamış A88.0 Entero virüs ekzantematöz ateşi [Boston egzantemi] A88.1 Epidemik vertigo A88.8 Merkezi sinir sisteminin diğer virüs enfeksiyonları, tanımlanmış A89 Merkezi sinir sisteminin viral enfeksiyonları, tanımlanmamış A90 Dank ateşi [klasik dank] A91 Dank hemorajik ateşi A92 Viral diğer ateşler, sivrisinek ile taşınan A92.0 Chikungunya virüs hastalığı A92.1 O’nyong-nyong ateşi A92.2 Venezuela at ateşi A92.3 Batı Nil ateşi A92.4 Rift vadi ateşi A92.8 Sivrisinekle taşınan Viral ateşler, diğer, tanımlanmış A92.9 Viral ateş sivrisinekle taşınan, tanımlanmamış A93 Viral diğer ateşler, artropodlar ile taşınan, başka yerde sınıflanmamış A93.0 Oropouche virüs hastalığı A93.1 Kum sineği ateşi A93.2 Kolorado kenesi ateşi A93.8 Viral diğer ateşler artropodla taşınan, tanımlanmış A94 Artropod ile taşınan viral ateşler, tanımlanmamış A95 Sarı humma A95.0 Silvatik sarı humması A95.1 Kent sarı humması A95.9 Sarı humma, tanımlanmamış A96 Arena virüs hemorajik ateşi A96.0 Junin hemorajik ateşi A96.1 Machupo hemorajik ateşi A96.2 Lassa ateşi A96.8 Arena virüs hemorajik ateşleri, diğer A96.9 Arena virüs hemorajik ateşi, tanımlanmamış A98 Viral hemorajik ateşler, diğer, başka yerde sınıflanmamış A98.0 Kırım-Kongo hemorajik ateşi A98.1 Omsk hemorajik ateşi A98.2 Kyasanur orman hastalığı A98.3 Marburg virüsü hastalığı A98.4 Ebola virüs hastalığı A98.5 Hemorajik ateş, renal sendromla beraber A98.8 Viral diğer hemorajik ateşler, tanımlanmış A99 Viral hemorajik ateş, tanımlanmamış

Santral Damar Yolu Açılması (İnternel Jubuler Subklavyan) Onam Formu

30 Eylül 2011 Yazan  
Kategori Hastalıklar

  >>> Santral Damar Yolu Açılması (İnternel Jubuler Subklavyan) Onam Formu <<<

Damar Yolu Açılması Hakkında BilgiHastanemizde gerekli tetkik ve tedavinizin yapılması amacıyla müracaat etmiş bulunmaktasınız. Yapılan tıbbi tetkik ve değerlendirmeler sonucu; sizde ön tanı olarak …………………………………. düşünülmektedir. Tedavinize devam edilebilmesi için geniş çaplı santral damara girişim yapılması gerekmektedir.
Yöntem Hakkında BilgiÖncelikle ayrıntılı muayenenizden sonra sizde bu girişimi yapmaya engel olabilecek herhangi bir bulgunun olmadığından emin olunacak. Daha sonra siz (hastanız) sırtüstü yatırılacaksınız. Bu arada doktorunuz ellerini yıkayarak, steril (mikroptan arındırılmış) eldiven giyecek ve işlem yapılacak bölgeyi mikroplardan temizlemek için iyotlu sıvı ile yeterince temizleyecek. Yine işlem yapılacak bölgeye ortası delik steril bir örtü örtecek. Bu açık kalan bölgenin derisine lokal anestetik uygulanarak işlem sırasında ağrı duymanız önlenecek. Bu girişimi yapmak için üretilmiş iğne ile bu açık kalan bölgeden yavaş damar yolu açıklığı sağlanacak. Her şey yolunda giderse bu işlem tahmini olarak 3-5 dakika sürecektir. İşlem sonrası girişim yapılan bölgenin üzeri steril spanç ile kapatılacak.     Yöntem Başarı ŞansıSantral damar yolu açılması işleminin başarı şansı çok yüksektir. Toplam işlem süresi birkaç dakikadır. Santral damar yolu açılması sırasında ve sonrasında: Çok nadir de olsa aşağıdaki istenmeyen durumlar (komplikasyonlar) oluşabilir;  1-Santral damar yolu açılması işlemi sırasında Hemotoraks (akciğer zarları arasında kan toplanması) olabilir. Bu durum ek tedavi gerektirebilir. Bu durumda göğüs tüpü takmak gerekebilir. Komplikasyon oluştuysa bir kaç gün göğüs tüpü ile hastayı takip etmek gerekebilir.2- Santral damar yolu açılması işlemi sırasında Pnomotoraks (akciğer zarları arasında hava toplanması) olabilir. Bu durum ek tedavi gerektirebilir. Bu durumda göğüs tüpü takmak gerekebilir. Komplikasyon oluştuysa bir kaç gün göğüs tüpü ile hastayı takip etmek gerekebilir.3- Santral damar yolu açılması işlemi sırasında,  girişim yapılan yerde hematom (kan toplanması) olabilir.4- Santral damar yolu açılması işlemi sırasında girişim yapılan yerde çok nadir de olsa enfeksiyon gelişebilir. Buna bağlı olarak subkutan yumuşak doku enfeksiyonu gelişebilir. Bu durum ek tedavi gerektirebilir (antibiyotik tedavisi).  5- Santral damar yolu açılması işlemi sırasında Hava embolisi (damar içine hava girmesi ve bu havanın organların dolaşımını bozması) olabilir.6- Kalbin sağ üst boşluğu (atriyum) ya da alt odacığının (ventrikül) kateter (damar içine konan ince boru) ile uyarılması sonucunda aritmi gelişebilir.

>>>Devamı için lütfen sayfadaki indirme adreslerinden herhangi birini kullanarak onam formunu bilgisayarınıza indiriniz.

–> ONAM FORMLARI ANA SAYFASINA DÖN <–

Santral Damar Yolu Açılması (İnternel Jubuler Subklavyan) Onam Formunu İndirmek İçin Buraya Tıklayınız  -  Alternatif İndirme Adresi

Belden Su Alınması (Lomber Ponksiyon) Bilgilendirilmiş Hasta Onam Formu

30 Eylül 2011 Yazan  
Kategori Hastalıklar

  >>> Belden Su Alınması (Lomber Ponksiyon) Onam Formu <<<

Tanı Hakkında Bilgi Hastanemize gerekli tetkik ve tedavinizin yapılması amacıyla müracaat etmiş bulunmaktasınız.            Yapılan tıbbi tetkik ve değerlendirmeler sonucu; sizde öntanı olarak ………………………………….düşünülmektedir. Bu tanının netleşmesi için belden su alınması gerekmektedir.Yöntem Hakkında Bilgi            Öncelikle yapılmış olan ayrıntılı muayeneniz, kan tahlilleriniz ve beyin filmleriniz sizde bu işlemi yapmaya engel olabilecek herhangi bir bulgunun olmadığını gösterdi. İşlem için siz (hastanız) yan yatırılacaksınız. Bacaklarınızı dizden katlayıp karnınıza çekeceksiniz ve çenenizi göğsünüze yaslamak için başınızı öne eğeceksiniz. Bu arada doktorunuz ellerini yıkayarak, steril (mikroptan arındırılmış) eldiven giyecek ve işlem yapılacak bel bölgesini mikroplardan temizlemek için iyotlu sıvı ile yeterince temizleyecek. Yine steril bir örtüyü belinizdeki 3 ve 4. bel omurları arasını açık bırakacak şekilde üzerinize örtecek. Bu açık kalan bölgenin derisine ince bir iğne ile lokal anestetik uygulanarak işlem sırasında ağrı duymanız önlenecek. Belden su almak için üretilmiş iğne ile bu açık kalan bölgeden yavaş-yavaş ve kontrollü bir şekilde girilerek su gelmesi sağlanacak. Bu son işlem her şey yolunda giderse yaklaşık 5 dakika sürecektir. İşlem sonrası iğne geri çekilerek üzeri steril spanç ile kapatılacak.    

>>>Devamı için lütfen sayfadaki indirme adreslerinden herhangi birini kullanarak onam formunu bilgisayarınıza indiriniz.

–> ONAM FORMLARI ANA SAYFASINA DÖN <–

Belden Su Alınması (Lomber Ponksiyon) Onay Formunu İndirmek İçin Buraya Tıklayınız  -  Alternatif İndirme Adresi

Buhar Makinası Kullanım Talimatı

30 Eylül 2011 Yazan  
Kategori Hastalıklar

  >>> Buhar Makinası Kullanım Talimatı <<<

1.AMAÇ:Buhar aletinin doğru kullanımı ve buhar ihtiyacın sağlamak için doğru bir yöntem belirlemek.
2.KAPSAM: Buhar aletini kullanan tüm personeli kapsar.
3.SORUMLULAR: Başhekim, Başhemşire, Sorumlu Hemşire
4.UYGULAMA:4.1.    Buhar tedavisi alması gereken hastanın doktor ismine göre buhar programı seans saatleri, servis hemşiresi tarafından ayarlanır.4.2.    Cihaz fişe takılır ve büyük haznesinin maksimum çizgisine kadar distile su konur.4.3.    Cihazın kapağı kapatılır ve buhar hortumu cihazın ucuna yerleştirilir.4.4.    Hastaya yapılacak işlem anlatılır ve uygun pozisyon verilir.4.5.    Cihazın zaman düğmesi istenilen zamana göre ayarlanır.4.6.    Cihazın volüm düğmesi ile buhar yoğunluğu ayarlanır.4.7.    Cihaz çalışır duruma getirilir ve göz ile çıkış kontrolü yapılır.4.8.    Buhar verme işlemi bitince cihazın tekrar kontrolleri yapılır.4.9.    Çalışıp çalışmadığı ve yeteri miktarda distile suyunun olup olmadığı kontrol edilir.4.10. Bir sonraki kullanım için cihaz XH TL/? Sterilizasyon Ve Dezenfeksiyon Talimatı doğrultusunda hazır  hale getirilir ve güvenli şekilde yerine yerleştirilir.4.11. Buhar seans saatlerine göre hastaya uygulanmaya devam edilir. 

>>>Devamı için lütfen sayfadaki indirme adreslerinden herhangi birini kullanarak talimatı bilgisayarınıza indiriniz.

–> TALİMATLAR ANA SAYFASINA DÖN <–

Buhar Makinası Kullanım Talimatını İndirmek İçin Buraya Tıklayınız  -  Alternatif İndirme Adresi

Kemik Dansitometre Kullanım Talimatı

29 Eylül 2011 Yazan  
Kategori Hastalıklar

  >>> Kemik Dansitometresi (Yoğunluğu) Cihazı Kullanım Talimatı <<<

1.AMAÇ: Kemik Dansitometre cihazı kullanımının tanımlanması
2.KAPSAM: Bu talimat teknik hizmetler birimini ve cihazı kullanan personeli kapsar
3.SORUMLULAR: Başhekim, Sorumlu Başhekim Yardımcısı, KYSS, Hastane Müdürü, Başhemşire, Sorumlu Uzman Doktor, Sorumlu Röntgen Teknisyeni, Röntgen Teknisyenleri4.UYGULAMA:4.1.       Günlük Kalite Kontrol Prosedürü İle İlgili İşlemler:4.1.1.  Kemik dansitometre bilgisayarı açılır.4.1.2.  Hastayı ölçmeden önce her sabah kalibrasyon işlemi yapılır.4.1.3.  Kalite kontrol bloğu tarama sehpasının üzerine lazer ışınına eşit gelecek şekilde yerleştirilir.4.1.4.  Bilgisayardan BAŞLAT opsiyonuna basılarak kalibrasyon işlemi başlar ve yaklaşık 6 dakika sonra işlem tamamlanır.4.2.       Ölçüm Prosedürü İle İlgili İşlemler:4.2.1.  Bilgisayar ekranından yeni opsiyonu tıklanır.4.2.2.  Hastanın bilgileri girilir .(Adı, soyadı, kilosu, boyu, protokol numarası, yaşı).4.2.3.  Hasta tarama sehpasının ortasına yerleştirilir.4.2.4.  Hastanın bacağını içeri dönük pozisyonda sabitlenir.4.2.5.  Ölçüm tanı seçilir. (Örn. AP Femur gibi).4.2.6.  Bilgisayardan BAŞLAT opsiyonuna basılarak tarama başlatılır. Eğer istenilen bölge tam olarak ayarlanamadıysa DUR opsiyonuna basılarak tarama durdurulur ve bilgisayar ekranında istenilen şekilde ayarlanır.4.2.7.  İşlem tamamlandıktan sonra ölçüm KAYDET opsiyonuna basılarak kaydedilir.

>>>Devamı için lütfen sayfadaki indirme adreslerinden herhangi birini kullanarak talimatı bilgisayarınıza indiriniz.

–> TALİMATLAR ANA SAYFASINA DÖN <–

Kemik Dansitometre Cihazı Kullanım Talimatını İndirmek İçin Buraya Tıklayınız Alternatif İndirme

Acilde Akut Böbrek Yetmezliği Tedavisi

29 Eylül 2011 Yazan  
Kategori Hastalıklar

ACİLDE AKUT BÖBREK YETMEZLİĞİ VE TEDAVİSİABY tanısı için serum kreatinin düzeyi elverişli bir belirteçdir. ABY tanımı şu şekilde yapılabilir;a.    Serum kreatinin düzeylerinde önceki değerden 0.5 mg/dl veya daha fazla bir artış olması,b.    Serum kreatinin düzeylerinde önceki değerin %50′sinden daha fazla bir artış olması,c.    Hesaplanan kreatinin klirensinde %50 azalma olması,d.    Böbrek işlevlerinde diyaliz ihtiyacı ile sonuçlanan azalma.ABY nedenleri üç ana grupta incelenir:a.    Prerenal (%21-60)b.    Renal (%20-40)1.    Akut tubuler nekroz (%45-85)2.    Akut interstisyel nefrit (%2-10)3.    Akut glomerülonefrit (%5)4.     Vasküler bozukluklar (%4-5)c.    Postrenal (%1-10)ABY’nin erken dönem değerlendirilmesinde üriner obstrüksiyonu ekarte etmek önemlidir. Hikayede ve anamnezde obstrüksiyonu telkin eden pozitif özellikler olmasa bile nedenin saptanamadığı tüm olgularda obstrüksiyon ciddi bir şekilde göz önünde tutulmalıdır. Bu özellikle ciddi oligüri veya anürisi olan hastalarda geçerlidir. Günlük idrar çıkışı tatminkar olmasına rağmen böbrek işlevi obstrüksiyona bağlı olarak anlamlı şekilde bozuk olabilir.Basit mesane kateterizasyonu uretral bir obstrüksiyonu ekarte ettirebilir. Böbrekler ve mesanenin ultrasonografik muayenesi obstrüksiyonun varlığını araştırmada önerilen bir yöntemdir. Sensitivitesi % 80-85′dir. Dilate olmamış bir toplayıcı sistem obstrüksiyon olasılığını ekarte ettirmez, özellikle akut olduğunda retroperitoneal fibrozis ya da hipovolemide bu durumla karşılaşılabilinir. Eğer obstrüksiyondan çok şüphe ediliyorsa obstrüksiyon bölgesini belirlemek amacı ile üriner sistemin antegrad ya da retrograd kontrast çalışmaları gerekli olabilir. Akut böbrek yetmezliğine yol açan üriner obstrüksiyonun en sık nedenleri taş; benign prostat hipertrofisi; serviks, prostat, mesane ve rektum maligniteleri; retroperitoneal fibrozis ile masif retroperitoneal ve pelvik lenfadenopatilerdir.ABY’nin tanısal değerlendirilmesinde idrar tahlili genellikle bir anahtar araçtır. Normal bir idrar tahlili ABY’nin pre- ve postrenal formları ile uyumludur. İdrar tanısal indisleri akut azotemili hastaların değerlendirilmesinde standart bir araç haline gelmiştir. Bu idrar indisleri şunlardır: Dansitesi, ozmolalitesi, sodyum konsantrasyonu, ‘fraksiyone sodyum ekskresyonu’ (FENa), ‘fraksiyone ürik asit ekskresyonu’ (FE ürik asit), ‘fraksiyone lityum ekskresyonu’ (FELi)dur. Anamnez, klinik özellikler ve laboratuvar araştırmaları prerenal ve postrenal nedenleri ekarte ettiğinde ve iskemi/toksinle oluşan ABY dışında bir böbrek hastalığını düşündürdüğünde böbrek biyopsisi tanıyı ortaya koyabilir ve tedaviye rehberlik edebilir.Prerenal hastalık ve renal kaynaklı ABY’ni birbirinden ayırmada altın standart sıvı verilmesine alınan cevaptır. Bu amaçla %0.9′luk NaCl, kolloidler veya kan ürünleri kullanılabilir. Bu manevra genellikle hastayı takibeden hekimin klinik değerlendirmesine bağlı olarak 1 ila 2 litre % 0.9′luk NaCl’ün 2-4 saatde verilmesi şeklinde yapılır. Bu uygulama esnasında hacim genişlemesine cevap vermeyen renal kaynaklı ABY olanlar veya konjestif kalp yetmezlikli hastalarda akciğer ödemi yaratma potansiyeli nedeniyle dikkatli olunmalıdır. Yirmidört ila 72 saat zarfında böbrek işlevinin önceki durumuna dönmesi prerenal hastalığı gösterir.Bu kriter geçici aortik klemplemede olduğu gibi kendini sınırlayan bir tehdit sonucu gelişen kısa süreli ATN’da geçerli olmayacaktır ancak bu hata da klinik olarak anlamlı olmayacaktır.Kan aşikar bir şekilde kaybolduğunda ve hemoglobin 10 g/dl’nin altında ise replasman sıvıları arasında kanolması, serum albüminin 2.5 g/dl’nin altında olması halinde ise replasmanın albümin içermesi mantıklıdır. Dekstroz-saline (%0.15 saline içerir) veya % 5 dekstroz infüzyon solüsyonları tüm vücut sıvılarına dağıldıklarından ve sadece küçük bir kısmı damar yatağında kaldığından damar içi hacmini düzeltmede yerleri yoktur.Dopamin derin natriürezise neden olan ve idrar çıkışını artıran selektif renal vazodilatatördür. Kullanımını destekleyen az sayıdaki klinik veriye rağmen geniş şekilde kullanılır. Böbrek için selektif olan dopamin dozu rutinde kullanıldığı üzere 3-5mg/kg/dakika değil, 1 mg/kg/dakikadır. Dopamin kullanımı atriyal natriüretik peptidle yapılan randomize kontrollü bir çalışmada plasebo grubunda tetkik edilmiştir. Dopamin sağkalımı iyileştirmemiştir ya da diyalizi ertelememiştir. Dopaminin rutin kullanımı etkin olduğu gösterilene kadar cesaretlendirilmemelidir.ANP afferent arteriyolü dilate eder, efferent arteriyolü daraltır. Sonuçta GFR artar. ANP tubuler sodyum absorpsiyonunu inhibe eder. Net etki idrar çıkışının artışıdır. ANP iskemik ya da nefrotoksik saldırıdan 2 gün sonra başlanmış olsa bile hayvan modellerinde çok etkilidir. Hayvan çalışmalarındaki bu dramatik etkilerinden dolayı insanlarda da denenmiştir. Üç gün için günde 0.7 mg/dl kreatinin artışı olan 53 hasta seçilerek yapılan çalışmada ANP’nin dramatik etkileri:1.    GFR iki katına çıkması2.    Diyaliz ihtiyacının hemen hemen % 50 azalması olmuşturBu olumlu sonuçlara dayanılarak intrensek ABY olan 504 kritik hastada çok merkezli, randomize, çift-kör, plasebo kontrollü bir çalışma yapıldı. Son 48 saatde 1 mg/dl’den fazla kreatinin artışı olan hastalar çalışmaya dahil edildi. Hastaların çoğu kritik hastaydı, % 85′i yoğun bakım ünitesinde yatmaktaydı, %50′si de entübe edilmişti. Pressörlere rağmen hipotansif olan hastalar çalışmaya alınmadılar. Bu çalışma muhtemelen çalışmanın büyük boyutunun desteği ile mükemmel dengelenmiş randomizasyona sahipti. Ancak ANP’nin 21 günlük diyalizsiz sağkalıma, mortaliteye ve plazma kreatininindeki değişikliğe etkisi yoktu. Önceden özgünleştirilmiş bir alt grup analizi ANP’nin oligürik hastalarda diyalizsiz sağkalımı (başlangıç kreatinin klirensi 4 ml/dakika) iyileştirdiğini fakat nonoligürik hastalarda (13 ml/dk) bunu sağlamadığını telkin etti. ANP’nin indüklediği hipotansiyonun neden olduğu taze neden iskemik hasar yüzünden oligürik olmayan hastalarda ANP’nin etkisiz olduğu öne sürüldü. Oligürik hastalar da hipotansifti, böbrekleri elan hasarlanmıştı ve ilave hipotansif iskemik hasara uğraması söz konusu değildi. Dikkat çekici nokta, eğer ANP oligürik şekli nonoligürik hale çevirirse netice iyileşmişti. ABY’li oligürik hastalarda ANP’nin randomize kontrollü takip çalışması başlatıldı fakat bir ara analizin çalışmanın herhangi bir terapötik faydası olmadığını göstermesinden sonra çalışma durduruldu.Furosemid bir ‘loop’ diüretiği ve bir vazodilatördür, çıkan kalın kolun metabolik işini azaltabilir ve tıkayıcı silendirleri nefrondan uzaklaştırabilir. İlaveten, furosemid tubullerde myoglobulin veya hemoglobin gibi toksinlerin konsantrasyonunu azaltabilir. Hemodinamik şemaya göre furosemid ABY’ni önlemelidir. Normal bireylerde furosemid büyük bir diüreze neden olur. ABY’li bazı hastalarda furosemid oligürik ABY’ni nonoligürik ABY haline çevirebilir. Ancak furosemidin insan ABY’nin tabii seyrini değiştirdiğine dair kanıt yoktur.Yapılan tek bir randomize kontrollü çalışmada azotemiyi veya mortaliteyi değiştirdiği gösterilememiştir. Gerçekten de furosemid kontrastın indüklediği ABY’ni kötüleştirebilir. Oligürik böbrek yetmezliğini nonoligürik ABY haline çevirme hastanın tedavisini rahatlatır çünkü hasta daha serbest sıvı alabilir ve parenteral nutrisyon uygulamak daha kolaydır. Ancak bu dönüşüm hastalığın tabii seyrini değiştirmez fakat hastanın daha az ciddi ABY olması prognostik bilgiyi destekler. Furosemidin büyük dozları ototoksiktir ve büyük miktarda infüzyon pulmoner ödeme yol açabilir. Bu yüzden furosemidi yüksek dozlarda bir kerede vermek mantıklıdır. Eğer hasta furosemide cevap vermezse bu ajanı bir daha vermemelidir.Mannitol bir diüretik olup aynı zamanda hücre dışı serbest hidroksil radikallerini temizleyebilir ancak bu etkisinin önemi bilinmemektedir. ABY’de mannitol kullanımının önemi yakın zamanlarda etraflıca gözden geçirilmiştir. Mannitol böbrek nakli esnasında organ koruma solusyonlarına eklendiğinde faydalıdır. Mannitol eğer aşırı yüksek miktarlarda verilirse myoglobinüriyi kapsayan “crush sendromu”nda oluşan ABY’ne karşı koruyucu olabilir. Bu sınırlı kullanımlarından başka mannitolün ABY’nin korunma ve tedavisinde faydalı olduğu gösterilmemiştir. Tersine, mannitol radyokontrast kaynaklı ABY’ni alevlendirir.Diğer önerilen ajanlar:* Kalsiyum kanal blokerleri w ATP-magnezyum klorür* Glisin ve alanin wAntioksidan savunma stratejileri* Nitrik oksit ve endoterin vasküler sistemlerini düzenlemek için biçimlendirilmiş manevralar wLipit kaynaklı aracıların faaliyetini düzenlemek için biçimlendirilmiş manevralar w Büyüme faktörleriIGF-1, hücre çoğalmasını ve farklılaşmasını indüklediği gelişen böbrekte yüksek yoğunlukta yapılır. IGF-1′in böbrek hasarından sonra böbreğin tamir mekanizmalarını potansiyelize edebileceği öne sürülmüştür. Böbrek hasarının hayvan modellerinde IGF-1 hasardan 24 saat sonra başlanmış olsa bile renal iskemiyi takiben tamiri kuvvetlendirmiştir ve köpeklerde böbrek naklini takiben böbrek hasarını önleyebilir. IGF-1′in doğrudan hemodinamik etkileri de vardır. Bu ajan iki klinik çalışmada denenmiştir. İlk çalışma renal arter ya da aorta tamiri gerçekleştirilen 58 hastada yapılmıştır. Bu tür cerrahilerde sıklıkla %25′e ulaşan, nisbeten sık ABY gelişmektedir. Bu hastalarda IGF-1 hasta ameliyat sonrası dönemde yoğun bakım birimine girer girmez uygulandı. IGF-1 dikkat çeken yan etkiler olmadan iyi tolere edilmiştir. IGF-1 kreatinin klirensinde ~ 8 ml/dk lık ılımlı bir artış yaratırken plasebo grubunda kreatinin klirensinde hafif bir düşüş olmuştur. Böylelikle IGF-1 GFR düşüşünü önlemiştir.Morbidite, mortalite ve hastahanede kalış süresi üzerine etkisi yoktu. Ancak her iki grupta da hiç bir hasta diyaliz gerektirmedi. Açıkçası cerrahlar ameliyat esnasında çok fazla böbrek hasarına yol açmamışlardı. IGF-1′in denediği bir başka çalışmada cerrahi, travma, hipertansiyon, sepsis ya da ilaçların neden olduğu ve 6 günden kısa süren ABY’li 72 hasta çalışmaya alındı. Başlangıçta iotalamat ile yapılan GFR ölçümü IGF-1 alan grupta 6.4 ml/dk , plasebo grubunda ise 8.6 ml/dk idi. Bu hastaların ciddi böbrek hasarı vardı. Maalesef, tedavi sonrası GFR değerlerinde, diyaliz ihtiyacında ya da morbiditede farklılık yoktu. Bu çalışma esas alınarak ABY’ni önlemek ve tedavi etmek için çalışmalar kesildi. IGF-1 halen akut ve kronik böbrek yetmezliğini içeren çeşitli tüketici hastalıklarda besin desteğine bir yardımcı olarak kullanılmak üzere ve böbrek naklinde denenmektedir.Akut böbrek yetmezlikli pek çok hasta kötü durumdadır ve tedavideki ilk öncelik böbrekle ilgili ya da başka bir nedenden olan hayatı tehdit eden bir sorunu ortadan kaldırmaktır. Böbrek yetmezliğinin hayatı tehdit edici kategoriye giren iki komplikasyonu hiperkalemi ve akciğer ödemidir.Hiperkalemi bir ikaz vermeksizin kardiyak arreste neden olabilir.Plazma potasyum yoğunluğu arttıkça transmembran potasyum yoğunluğu farkında ve membran istirahat potansiyalinde bir azalmaya yol açar. Aynı zamanda muhtemelen membranın potasyuma geçirgenliğini değiştirmek suretiyle hücre repolarizasyon hızını artırarak kalp aksiyon potansiyel süresini kısaltır. EKG değişikliklerinin son aşamasında P dalgası kaybolur ve genişlemiş QRS komplekslerinin şekli bozulur (bazan bir infarktüsü gösteren biçim yaratır), en sonunda da düzensiz bir sinüzoidal biçim alır. EKG’de T dalgasının çadırlaşmasından daha belirgin bir değişiklik tedavi gerektirir ve ciddi değişiklikler tedavinin hemen yapılmasını zorunlu kılar. Ciddi hiperkalemik kardiyotoksisitesi olan hastalara intravenöz kalsiyum verilmelidir. Başlangıçta % 10′luk kalsiyum glukonatın 10 mililitresi 60 saniyeden uzun bir sürede verilir ve bu işlem EKG düzelmenin açık belirtilerini gösterene kadar tekrarlanır. Klinik bakış açısından kalsiyum infüzyonunun etkisinin nispeten geçici olduğunu bilmek önemlidir.Hayatı tehdit edici hiperkalemisi olanlara kalsiyum verdikten sonra plazma potasyum konsantrasyonu insülin ve glukozun intravenöz infüzyonunu (% 50′lik glukozun 50 ml’si içersine 10 ünite kristalize insülin koyup 15 dakikayı aşan bir sürede) vererek 1 ila 2 mmol/L kadar azaltılabilir. İnsülin kalp ve iskelet kasında, karaciğerde ve muhtemelen yağda Na-K ATPaz pompasını uyararak ve böylelikle potasyumu hücre içerisine sokarak etki eder. Çoğu kitaplar glukoz ve insülin tedavisine bir alternatif ya da destek olarak intravenöz HCO3 (50-100 ml %4.2′lik solüsyondan 15 dk üzerinde) önermektedirler. Plazma potasyum konsantrasyonun tipik olarak 1-2 mmol/l azaltıcı etkisi geleneksel olarak kan pH’sında bir artışa, hücre dışı potasyum iyonları için hücre içi protonların değişimini uyararak plazma potasyum konsantrasyonunun azalttığı düşünülerek, atfedilmektedir.Bikarbonat tedavisinin yan etkileri : w Volüm yüklenmesi,w Damar dışına taştığında kimyasal yanık yapması, w Plazma iyonize kalsiyum düzeyini azaltması, w Glukoz ve insülin tedavisine üstünlüğünün olmaması,Hiperkalemi tedavisinde intravenöz hipertonik sodyum bikarbonatın uygun olarak görüldüğü tek durum derin asidoz ve hipotansiyonun hiperkalemiye eşlik ettiği durumdur. b2 iki adrenerjik reseptörlerin uyarılması Na-KATPaz pompasının aktive olmasına ve potasyumun hücrelere doğru hareketine yol açar. Hem intravenöz (0.5 mg, 15 dk üzerinde) hem de nebulize (10-20 mg.) salbutamol plazma potasyum konsantrasyonunu 30 ile 60 dk.yı aşan bir sürede yaklaşık ortalama 1 mmol/l kadar azaltabilir. Eğer böbrek işlevlerinde hızlı düzelme umulmuyorsa bu tedbirleri takiben hiperkalemi hücrelerden potasyumun dışarı sızmasıyla 2 ile 4 saatte tekrarlayacaktır. Burada tehlikeli hiperkalemik kardiyotoksisiteden geçici tehir süreci vücuttan potasyumu uzaklaştıracak tedaviyi teşvik için kullanılmalıdır. Daha az ciddi olgularda katyon değiştirici reçineler yeterli olabilir (ağızdan su ile 15 g sodyum veya kalsiyum polystyrene sulfonat veya retansiyon lavmanı şeklinde metilselüloz içinde 30 g, her 6 saatte bir, her iki durumda da konstipasyona karşı önlem alınarak) fakat çoğunda diyaliz veya hemofiltrasyonun bir şekli gerekecektir. Hiperkalemin hiporeninemik hipoaldosteronizim gibi bazı kronik böbrek yetmezliği tiplerinde daha muhtemeldir. Potasyum tutucu diüretikler, ACEİ, heparin, trimetoprim (distal nefronda apikal membran sodyum kanallarını kapamak için amiloride gibi davranır) gibi ilaçlar olayı alevlendirebilir.Pulmoner ödemde:* Hastayı oturtmak,* Mümkün olduğu kadar yüksek yoğunlukta oksijeni yüz maskesiyle vermek,* Furosemid ve diğer diüretikler (en azından vazodilatasyon yaparlar)* Küçük dozda morfin (2.5 mg)* Acil hemodiyaliz veya hemofiltrasyonİnfeksiyon: Yelpazenin bir ucunda örneğin hantavirüs enfeksiyonunda olduğu gibi böbreklerin nefrotoksik olarak tanımlanan patojenlerince neden olunan infeksiyonına bağlı akut böbrek yetmezlikli hastalar vardır. Yelpazenin ortasında sıklıkla diğer organ sistemlerinin iflasıyla birlikte olan belgelenmiş sepsis bağlamında gelişen postiskemik ATN olguları vardır. Yelpazenin diğer ucunda ise majör travma ya da cerrahiden belirgin olarak başarılı bir şekilde döndürülmüş olan bazı hastaların kötüleşen böbrek ve multiorgan yetmezliğine kaçınılmaz olarak kayışın altında sepsisin yattığına dair kuvvetli klinik şüphenin olduğunu fakat ispatın olmadığı olgular vardır. İspatlanmış infeksiyon uygun antimikrobiyal ajanlarla yoğun olarak tedavi edilmelidir. Fakat bunlar sepsisin lokalize kaynaklarının araştırılması ve ciddi şekilde uğraşılmasını önlemek için bir mazeret olarak kullanılmamalıdırlar. Bazen bu apselerin drenajını, eklem aspirasyonunu ve uzvun kesilmesini içerir. Bunlara ihtiyaç varsa ve yapılmazsa hasta iyiye gitmeyecektir.Sepsisin klinik şüphesinin kuvvetli olduğu fakat laboratuvar teyidinin henüz mevut olmadığı olgularda uygun kültürlerden hemen sonra en iyi tahmin temeline dayanan antimikrobiyal tedavi başlanmalıdır. Sepsiz tanısının emin olmadığı olgularda infeksiyon ihtimalini akılda tutarak kullanılmayan intravenöz yollar ve idrar kateterleri çekilmelidir. Adamakıllı mikrobiyolojik tetkikleri ve görüntüleme yöntemleri lokalize birikimleri aramak için kullanılmalıdır. Çoğu olgularda bu çabalara rağmen sepsisin kesin kanıtı elde edilemez ve antimikrobiyal tedavi denemesi düşünülür. Bazıları böyle manevraları aşağılasalarda bu tedbirler bazen büyük bir cevap üretirler. Hastanın böyle bir denemeden sonra ölmesi denenmeden ölmesinden iyidir. Şu affedilemez; antimikrobiyal tedavi denemeleri tam olmalıdır. Yani örneğin 48 saat içinde açık bir iyileşme kanıtı elde edilmezse durdurulmalı, kültür ve diğer uygun testler tekrarlanmalıdır.Akut böbrek yetmezlikli bazı hastalar kanarlar. Nedenleri: Hatalı trombositm agregasyonu, Hatalı trombositm yapışkanlığı, Platelet faktör III’ünw azalması,Sepsisden sonra GIS kanalından kanama akut böbrek yetmezliği olanlarda ölümün en sık nedenidir. Kısa aralıklarla tatbik edilen antasitler ya da H2 reseptör antagonistleri ile tedavi yoğun bakım ünitesi hastalarında anlamlı gastrointestinal kanamayı önlemede yüksek derecede etkindir. Esas olarak gastrik pH’yı arttırarak iş gören her iki tedbir maalesef midenin bakteriyel kolonizasyonuna yol açarak özellikle uzun süreli mekanik ventilasyonda olan hastalarda olmak üzere hastahane kaynaklı pnömoni insidensinde artışa neden olur. Pirenzepin ve sukralfat gastrik pH ve pnömoni insidensi üzerine az ya da hiç düzeyinde etkisi olan ajanlardır ve muhtemelen tercih edileceklerdir.Acil diyaliz endikasyonları:1.    Ensafalopati2.    Perikardit3.    Ciddi, sebat eden volüm yüklenmesi4.     Ciddi metabolik asidoz5.    Bulantı-kusma6.    Israrlı hiperkalemi7.    KanamaABY’de hemodiyalizin rolü yakın zamanlarda gözden geçirilmektedir. Oligürik ABY hastalarının %85′inde ve oligürik olmayanların %30′unda diyaliz gerekmektedir. Geriye yönelik yapılan çalışmalar diyalizin diyalizsizlikten daha iyi olduğunu göstermektedir fakat doz-cevap ilişkisini kurmak oldukça zordur. Kanama ve damar ulaşım bölgesinden kanama riskleri ile diyaliz riskli bir prosedürdür. Hipotansiyon ve aritmiler sıklıkla kompartman hacimleri arasındaki hızlı değişimlerin bir sonucu olarak meydana getirilir. Sonuç olarak aşağıda gözden geçirilen yakın zamanlara ait çalışmalar diyalizin kendisinin yetmezlikli böbreğin işlevinin iyileşmesini geciktirebildiğini telkin etmektedir. Buna hipotansiyon veya kan-diyalizör kesişim yüzeyince inflamatuar yolakların faaliyete geçirilmesi neden olabilir. Hipotansiyon kötü durumdaki ABY hastalarının diyalizi esnasında sıklıkla oluşur ve tekrarlayan iskemik hasara neden olabilir. Hayvan çalışmaları ABYli böbreklerde bozulmuş otoregülasyon olduğunu ve vazokonstriktörlere artmış duyarlılıkla ve azalmış vazodilatatör salınımı ile sonuçlanan damar endotel hasarı yüzünden sıklıkla artmış vazokonstriksiyon olduğunu göstermektedir. Bu yüzden ABY’de hipotansiyon bozulmuş bulunan otoregulatuar cevap yüzünden ilave iskemik hasara neden olur.Biyouyumsuz bir membranla diyaliz kompleman ve müteakip nötrofil aktivasyonundan oluşan bir inflamatuvar cevap başlatır. Cevabın düzeyi aktive nötrofiller akciğerler tarafından dolaşımdan uzaklaştırıldığı için geçici nötropeni ile kolaylıkla ölçülebilir. Hayvan çalışmaları aktive nötrofillerin böbreklerde de biriktirildiğini ve orada ya organı infiltre ettiklerini ya da küçük kan damarlarını tıkayarak böbrek hasarına yol açtıklarını göstermektedir. Hakim, Wingard, Parker ile Schiffl’in yakın zamanda yaptıkları ileriye yönelik çalışmalar biyouyumlu memebranlarla yapılan diyalizin oligürik olmayan ABY’nin süresini ve hastahanede yatışı kısalttığını, sağkalımı artırdığını göstermiştir.Biyouyumlu membranlarla diyaliz daha az kompleman üretimi, sepsisden sağkalımın daha iyi olması ve daha az diyaliz seansı ile sonuçlanmıştır. Hakim’in çalışmasındaki sonuçlar oligürik olmayan hastalarda oligüriklerden daha çarpıcıydı. Oligürik olmayan hastaların böbreği iskemik hasara daha hassas kılabilen daha yüksek böbrek kan akımı ve GFR değerleri vardı. Hipotansiyonun benzer bir selektif kötüleştirici etkisi ANP çalışmasında da görüldü. Biyouyumlu membran çalışmaları diyaliz kriterlerinin belirsizliği ve kararın nefroloğa bırakılmış olması nedenleri eleştirilmektedir. Ancak sonraki analizler iki grubun diyalizin başlanması ve sonlandırılmasında benzer kan kimyalarına sahip olduğunu gösterdi. Hipotez, biyouyumlu membranların kronik hemodiyaliz hastalarında rezidüel işlevi koruduğunu ve biyouyumsuz membranların daha yüksek oranda infeksiyonla ilişkili olduğunu gösteren verilerle de desteklenmektedir.Bu pozitif sonuçlar ne böbrek nakli sonrası ABY’de ne de yakın zamanda özet şeklinde yayınlanan bir kaç çalışmada yeniden elde edilmemiştir. Kısa süre önce Mehta ve ark. tarafından yapılan bir özet hastalar APACHE III skoruna göre sınıflandırıldığında diyalizör membranının mortalite ve böbrek iyileşmesi üzerine etkisinin anlamlı olmadığını gösterdi, ancak bu çalışmada daha doğru olan Liano veya Cleveland Hastalık Klinik Cddiyeti Skoru kullanılmamıştı. Son olarak yakın zamanlardaki hayvan çalışmaları böbrek işlevinin iyileşmesi ve diyaliz membranları arasında bir farklılık bulmamıştır. Schulman ve ark. tarafından yapılan benzersiz bir çalışmada komplemanı aktive edilmiş plazma injeksiyonundan sonra ratlar diyaliz aldılar. Diğer taraftan diyaliz membranlarına maruz kalış kısaydı ve böbrek hasarından hemen sonra diyaliz uygulanmıştı. Böylelikle bu konu çok tartışmalı kalmaktadır. Ne var ki, yayınlanan randomize çalışmalar etkileyici tesirler göstermektedir.Geriye yöneli çalışmalar diyalizsizlikle kıyaslandığında BUN değerini 150 mg/ml aşağısında tutan diyalizin sağkalımı iyileştirdiğini göstermektedir. Ancak daha fazla diyalizin faydalı olup olmadığını saptamak son derece güç olmaktadır. Vietnam savaşı esnasında randomize olmayan bir çalışma yürüten Conger diyaliz öncesi BUN değerini 150 mg/dl altında tutmaya yetecek kadar diyalizin %80 mortaliteye sahip olduğunu oysa diyaliz öncesi BUN değerini 70 mg/dl altında tutmak için yapılan fazla diyalizin %36 mortalite ile ilişkili olduğunu bulmuştur. Maalesef çalışmanın boyutunun küçük olması yüzünden (her grupta 8-10 hasta) fark istatistiki olarak anlamlı değildi. Daha iyi randomize edilmiş bir biçim taşıyan ve Gillum ve ark tarafından yapılan ileriye yönelik bir çalışmada daha yoğun diyalizin (BUN<60mg/dl de tutulması olarak tanımlanıyor) daha az GIS kanamasına neden olduğunu fakat yoğun diyaliz grubundaki mortalitenin (%59) diyaliz öncesi BUN < 100 mg/dl tutacak şekilde diyaliz edilen yoğun olmayan gruptakinden (%47) daha yüksek olduğunu bildirmiştir.Paganini ve ark. diyaliz tedavisi ile ABY’li yoğun bakım hastalarının akıbeti arasındaki bağı kısa süre önce gösterdi ancak bu bağ sadece Cleveland Hastalığın Klinik Ciddiyeti Skoru’nu kullanılarak altda yatan eşzamanlı hastalık hesaba katıldığında mevcuttu. Bu hastalık ciddiyeti skoru erkek cinsi, entubasyon/mekanik ventilasyonu, trombosit ve lökosit sayımını, kabulden beri BUN değerinde oluşan değişiklikleri ve serum kreatinini içerir. Hangi cinsiyetin daha önemli olduğuna dair farklılıklar olmasına rağmen bu indeks Liano indeksi ile bazı benzer değişkenleri (entubasyon, biluribin) içerir. Eş zamanlı hastalık gözardı edildiğinde diyalizin sağkalım üzerine etkisi yoktu. Eş zamanlı hastalık hesaba katıldığında diyaliz yelpazenin iki ucunda etkisizdi: hastalık ciddiyeti skoru çok düşük (<4) hastalarda mortalite % 0 ve çok yüksek skorlarda (>15) hemen hemen %100 idi. Ancak diyalizin dozu orta skorlu hastalarda akıbeti etkiledi. Aynı hastalık ciddiyeti bölümünde daha yüksek diyaliz verilmesi. (URR % 58, Kt/V 1, TAC üre 45 mg/dl) düşük doz diyaliz verilmesi ile kıyaslandığında morbiditede anlamlı bir azalma ile ilişkili idi. Halbuki altda yatan hasta morbiditesi ABY’deki sağkalım üzerine anlamlı bir etkiye sahipken, diyaliz dozu da orta derecede hastalık ciddiyeti olan hastalarda önemli bir rol oynamaktadır.Schiffl ve ark. biyouyumlu yüksek akımlı diyalizörler kullanılarak günlük ya da gün aşırı yapılmasına göre randonmize edilen ABY’li 72 durumu kritik hastada yaptıkları bir çalışmanın ilk sonuçlarını yakın zamanda yayınladılar. İki grup yaş, ABY ciddiyeti, APACHE II skorları ve önerilen diyaliz teknikleri açısından iyi eşleşmişlerdi. Genel mortalite günlük diyaliz grubunda anlamlı şekilde iyileşti (%21′e karşın günaşırı grubunda %47). Verilen diyaliz dozu (Kt/V) bakımından incelendiğinde mortalite haftada 6′dan daha büyük Kt/V alan grupta % 16 idi ki bu yetersiz diyaliz alan (Kt/V<3) hastalardaki %57′lik mortaliteden anlamlı olarak daha azdı. Bu diyaliz miktarının ABY’li ve kritik durumda olan hastalardaki mortalitenin bağımsız bir tayin edici faktörü olduğunu gösteren ilk çalışmadır. Neden bu çalışma önceki çalışmalarda görülmeyen olumlu bir sonuca sahip olmuştur? Daha önceki doz çalışmalarına benzemez bir şekilde bu çalışma yukarıda tartışılan nedenler için görülmesi gereken diyaliz dozuna olanak vermiş olabilecek biyouyumlu sentetik membranlar kullanmıştır. Bu çalışma aynı zamanda ABY için tipik olarak önerilen günaşırı diyalizin büyük ölçüde yetersiz olduğunu telkin etmektedir. ABY’de diyaliz dozunun nasıl ölçüleceğini belirlemek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.Periton diyalizi yeterli solüt ya da volüm uzaklaştırmadığından aralıklı hemodiyaliz ABY için seçilecek tedavi olmaktaydı. Ancak aralıklı hemodiyaliz vücut ağırlığında, kan basıncında, ventrikül dolma hızında ve solüt yoğunluklarında (BUN, potasyum ve bikarbonat) büyük oynamalarla ilişkilidir. Tekrarlayan hipotansiyonun böbrek hasarını sürekli kıldığı ve ABY iyileşmesini uzattığına dair ilgiden ötürü hipotansiyonu en aza indiren yeni diyaliz metodları geliştirilmektedir. Sürekli renal replasman tedavisi (Continuous Renal Replacement Therapy, CRRT) sıvı ve solütleri yavaş ve kontrollü bir hızda ve böylelikle hipotansiyonu en aza indirerek uzaklaştırır. Uygulamak daha karmaşık olduğundan CRRT genellikle yoğun bakımda bulunan, aralıklı hemodiyalizin hemodinamik etkilerini tolere edemeyecek olan, hemodinamik açıdan dengesiz hastalar (sepsis, yanık ve MOF sendromu olanlar) için saklı tutulur. CRRT’de solüt temizlenmesi bir haftada dört tedavi yapılan aralıklı hemodiyalizden daha fazla olabilir. CRRT diyaliz membranı inflamatuvar sitokinlerin uzaklaştırılmasına imkan tanıyabilen geniş porlara sahiptir. CRRT daha kolay ilaç dozu ayarlamasına olanak verir. Teorik avantajlarından ötürü bunun hastaların sağ kalımına ya da ABY’den iyileşmelerine yol açacağı umulmuştur.Aralıklı hemodiyaliz ve CRRT çok sayıda randomize olmayan ya da geriye yönelik çalışmalarda kıyaslanmaktadır. Hemodinamik olarak dengesiz hastaların hemodiyalizi tolere edememeleri ve hemodinamik olarak dengeli bir hastayı CRRT alırken yatağa bağlamak etik olarak sorun olabileceğinden ileriye yönelik randomize çalışmaları gerçekleştirmek güçtür. Yakın zamanda Barselona’da yapılan ileriye yönelik bir çalışma sağkalımda bir farklılık bulmada yetersiz kalmıştır. Mehta ve ark. kısa süre önce ABY’li aralıklı hemodiyaliz hastalarında CRRT ve aralıklı hemodiyalizi kıyaslayan, çok merkezli ileriye yönelik randomize bir çalışmayı tamamladılar. Yüzaltmışiki hasta ya aralıklı hemodiyaliz ya da CRRT (CAVH veya CAVHD olarak uygulandı) almak üzere randomize edildiler. Total mortalite daha önceki çalışmaların sonuçlarına bakılarak umulan rakamdan daha az olarak sadece % 50 idi. Analizi muamele etmek için bir niyet mortalitenin CRRT’ne randomize edilen hastalarda (% 65.5) aralıklı hemodiyalizden (% 47.6) daha yüksek olduğunu buldu.Maalesef randomizasyon grupları iyi dengeleyemedi, örneğin APACHE III skorları anlamlı derecede farklıydı (aralıklı hemodiyaliz için 85, CRRT için 102). APACHE skorlarını kullanan dengesiz randomizasyonu kontrol etmek teşebbüsleri de aynı sonuca götürdü. Mehta ve ark. böbrek hastaları için çok daha uygun olan Liano ya da Paganini hastalık ciddiyeti skorlarından birini kullanarak bildirmediler. Aralıklı hemodiyalizden CRRT’ne geçen hastalar CRRT’den aralıklı hemodiyalize geçenlerinkinden daha yüksek mortaliteye sahip olduklarından alt grup analizleri CRRT’nin faydalı bir etkisini telkin etmektedir. Aynı zamanda CRRT grubundaki daha yüksek bir mortaliteye rağmen başlangıçta CRRT ile tedavi edilen hastalar daha yüksek böbrek işlevi iyileşme oranına sahiptiler. Günümüzde aralıklı hemodiyaliz ve kronik renal replasman tedavileri ABY tedavisinde büyük ölçüde eş değer yöntemlerdir.Akut böbrek yetmezlikli hastalar daima katabolik olduklarından ilaveten aynı zamanda sepsistelerse, hızla kilo kaybedebilirler. Hormonal bozukluklar (insülin direncini içeren), metabolik asidoz, dolaşıma proteinazların salınması, dallanmış zincirli aminoasitlerin metabolizmasındaki değişiklikler ve hemodiyaliz/hemofiltrasyonun etkileri muhtemel nedenler olarak önerilmektedirler. En büyük negatif dengesinde olanlar en yüksek mortaliteye sahiptirler. Beslenme mümkün olduğu her zaman enteral yol ile olmalıdır.Yerleşmiş akut böbrek yetmezliğinde sıvı ve elektrolit ihtiyaçlarına bakıldığında; akut böbrek yetmezlikleri hastaların çoğunluğu geldiklerinde damar içi hacimleri tükenmesiyle karşı karşıyadırlar. Bu durum bir kez düzeldiğinde- ki bu periferal perfüzyonda iyileşme, nabız hızında düşüş, kan basıncının postral düşüşünün kaybolması ve juguler venöz basınçda artış karakterizedir- hastanın sıvı ihtiyaçları önemli ölçüde değişir. İşleyen bir kural olarak akut böbrek yetmezliği olanlarda sıvı alımı önceki gün idrar çıkışı, ölçülebilen sıvı kayıpları ve hissedilmeyen kayıplar için 500 ml eklenerek (ateş ve sıcak çevrede hissedilmeyen kayıplar önemli ölçüde artabilir) karşılanır. 500 ml. + çıkış kuralına körü körüne saplanma sorunlara yol açabilir.Dikkatli ve günde iki kez yapılan damar içi hacim fazlalığı yada azlığının işaretleri açısından gerçekleştirilecek klinik muayenenin doğru bir günlük bir tartı ile desteklenmesinin yanısıra zekice ve esnek olarak bulgulara cevap oluşturmanın yerini alacak bir yöntem yoktur. Eğer idrar çıkışı günde 3 litreyi aşarsa negatif dengeyi korumak için 200 mmol. sodyuma ihtiyaç duyulabilir. Plazma potasyum konstrasyonunu en azından günde bir kez, hiperkatabolizması, GIS kanaması ya da cerrahi gerektirenlerde ise daha sık takipler önerilebilir. Oligürik olgularda yüksek potasyum yiyeceklerden kaçınılmalıdır. Aksine poliürik akut böbrek yetmezliğinde potasyum idrarla çok önemli miktarlarda kaybı olabilir ve plazma potasyum konsantrasyonunun önemli bir aralıkta oynamasını önleyecek bir şekilde bunları yerine koymak güç olabilir. Böyle durumlarda santral venöz ulaşım, plazma potasyum konsantrasyonunun çok sık ölçümü ve aşırı derecede yakın tıbbi gözlem gerekir.ABY’nin tedavisi halen destekleyici nitelikte olduğundan klinisyenler için bir tıbbi sorun oluşturmaktadır. Yakın zamanlarda yapılan hayvan çalışmaları esas olarak primer koruma ile bu olmazsa ek hasarı azaltmak ve iyileşmeyi hızlandırmak için yerleşmiş ABY’nin tedavisi yoluyla ABY’nin gidişini değiştirebilecek etkin ilaçlara götürecek yeni ajanlar ortaya koymaktadır. Bu yeni tedavier natriüretik peptidleri (urodilantin), antiinflamatuar ajanları (a-MSH, anti- ICAM-1 antikorları, p-selektin antagonistleri), PAF antagonistleri, anti-T hücre ligandları (CTLA4-Ig) ve tubuler hücre tıkacını önlemek için anti-integrin peptidleri kapsar. Bu ajanların bazısı kanser kemoterapisinde olduğu gibi eşzamanlı veya birbiri ardına verilmeyi gerektirebilir.Yakın zamanlarda yapılan olumsuz klinik çalışmalar ABY’nin erken tanınmasının, orta durumdakşi hastaları dahil etmenin ve dahil edilen hastaları hastalığın ciddiyetine göre sınıflandırmanın önemini bize öğretmektedir. ’21. Yüzyılda Akut Böbrek Yetmezliği’ başlıklı ve Mayıs 1996′da yapılan NIH destekli bir konferansın uzlaşı belgesi uygun akıbet ölçümleri ve hastalık ciddiyeti skorları geliştirmek için çok merkezli bir klinik çalışma geliştirmeyi savunmaktadır. Buna göre bu grup aynı zamanda hemodinamik izlemenin, yeni farmakolojik ajanlar ve besin tedavisinin etkisini denemek ve verilecek diyalizin en iyi biçimi ile miktarını tayin etmek için randomize çalışmalar da yapabilirdi. Diyaliz renal tubulün reabsorptif, homeostatik, metabolik ve endokrinolojik işlevlerinin yerini alamadığından öncül epitelyal hücreleri kullanan bir biyoyapay böbrek de özel durumlarda yardımcı olabilir.Doç. Dr. Fatih BULUCU

Yenidoğanda Akılcı Antibiyotik Kullanımı

29 Eylül 2011 Yazan  
Kategori Hastalıklar

Yenidoğanda Akılcı Antibiyotik Kullanımı - Prof. Dr. Yıldız Perk

Yenidoğan dönemi, immünolojik özellikleri yönüyle enfeksiyona çok du­yarlı olunan bir süreçtir. Prenatal, perinatal ve postnatal etkenler bebeğin du­yarlılığını ve enfeksiyonların ağırlığını farklılaştırır. Annenin gebelik öncesin­deki veya gebelik sırasındaki durumu, amniyos kesesinin açılma zamanı en­feksiyona eğilimi arttırır. Doğum sırasında gelişen asfiksi, yapılan girişimler, kateter uygulamaları riski arttıran faktörlerdir. Doğumun hemen sonrasında bebeğin yıkanması veya ölçüm yapılırken hipotermiye dikkat edilmemesi, transport gerektiren yenidoğanların uygun koşullarda gerçekleşmemesi, hi- potermi, hipoglisemiden korunmamaları enfeksiyona zemin hazırlar. Sağlık personelinin el yıkama gibi basit önlemlere dikkat etmemesi nozokomiyal en­feksiyonu arttırır. Bebeğin preterm veya düşük doğum ağırlıkta doğması, göreceli immün yetersizliğin yanısıra, respiratuvar,  nörolojik, hematolojik, metabolik sorunla­rı da birlikte getirerek enfeksiyonun gelişmesini kolaylaştırırker tedavisini zorlaştırmaktadır. Anne sütü ile beslenmenin enfeksiyondan koruduğunu, özellikle kolostrumun bebek tarafından doğumdan hemen sonra alınmasının unutulmaması gereklidir.
Yenidoğanda en çok yüzeyel enfeksiyonlar başvuru nedenidir. Bronkopnömoni, sepsis, üro-sepsis, menenjit gibi önemli enfeksiyonlar hastane koşul­larında tedaviyi gerektirir.YENİDOĞANDA YÜZEYEL ENFEKSİYONLARUmbilikal Enfeksiyonlariyi bakım verilen merkezlerde bile term bebeklerin %2.5′inde, pretermlerin ise %2′sinde umbilikal enfeksiyon görülmektedir. Etkenlerin başında S.aureus, ardından E.coli ve Klebsiella gelmektedir. Kültür alındıktan sonra 5 gün süre ile topikal antibiyotik uygulaması çoğu kez yeterlidir. Sistemik enfeksiyondan kuşkulanıldığında geniş spektrumlu antibiyotik gerekir.Deri EnfeksiyonlarıDeri bakımınına dikkat edilmesi ile stafilokokların yol açtığı lezyonlarla çok karşılaşılmaktadır. Birkaç intradermal bülden yaygın büllöz impetigoya kadar değişen bir tablo gelişebilir. Antiseptik maddelerin kullanımı az sayıda- kı lezyonları iyileştirmede yeterlidir. Yaygın enfeksiyonda ise sistemik vanko- misin kullanılır.Moniliyazis (Pamukçuk)Emzik-biberon kullanan bebeklerde daha çok görülen, ağız içinde, yanak mukozası ve dildeki beyaz plaklarla beliren bir mantar enfeksiyonudur. Uzun süre antibiyotik, steroid kullanılan, düşük doğum ağırlıklı bebeklerde sıktır. 7­10 gün süre ile nistatin süspansiyonunun kullanımına iyi yanıt verir. Düşük doğum ağırlıklı bebeklere profilaktik kullanımının etkisi kanıtlanmamıştır.KonjunktivitYenidoğanların %12 kadarında konjunktivit hafif akıntıdan ağır pürülan sekresyona değişen tipte görülür. En sık görülme nedeni profilaksi amacıyla kullanılan gümüş nitratın yaptığı kimyasal konjunktivittir. Steril su veya se­rum fizyolojik ile 4-6 saatlik aralarla göz temizliğinin yapılması yeterlidir.Pürülan akıntıdan kültür yapıldığında, en sık üreyen mikroorganizmala­rın başında S.aureus, E.coli gelmekte ise de, en önemli sırada gonokok ve kla- midya enfeksiyonları vardır. Hafif akıntılarda steril su ile temizlik önerilir. Pü- rülan akıntı artar, göz kapağında ödem ve kültürde üreme olursa tobramisin, gentamisin 6 saatlik aralarla bir hafta kullanılır. Pomadlar irritasyon yaptığın­dan damla seçilir. Epiforası olan yenidoğanlarda lakrimal kanalı açmak için göz pınarına masaj uygulanır.Ilk gün gözlenen pürülan akıntı klamidya dışındaki mikroorganizmalarla görülürken, klamidya enfeksiyonları daha çok 5. günden sonra belirti verir. Anneden alınan öykü gonokok ve klamidya için yardımcı olabilir. Gram bo­yamada gram negatif hücre içi diplokokların görülmesi ile intravenöz penisi­lin 75.000 U/kg/g, iki dozda, 7 gün süre ile verilir. ilk 24 saat içinde saat başı olmak üzere sonraki günlerde 4 saat arayla penisilinli göz damlası bir hafta uygulanır.

Klasik kültür yöntemleri klamidya için yetersizdir, immunfloresan tekniği kullanılmadıkça mikroorganizma saptanamaz. Genellikte tek taraflı, 5-12. günlerde başlar, görme kaybına neden olmaz ancak tedavi edilmediğinde ağır pnömoniye yol açar. İki hafta süreyle 45 mg/kg/g oral eritromisin iki doza bölünerek verilir. Emilimi oldukça iyidir.Antibiyotik seçiminden çok, enfeksiyona karar vermek güç olabilir. Yeni- doğanda en çok pürülan yapıda olmayan, yapışkan gözyaşı artıkları gürülür, yine masaj ve temizlik önerilir.Yüzeyel Apselerintravenöz enfüzyon, kan alınan yerler gibi derinin zedenlendiği durum­larda gelişir. Fluktuasyon verdiğinde aspire edilir ve intravenöz aminogliko- zid ile vankomisin 7 gün kullanılır. Osteomyelit yönünden hasta izlenmelidir.Otitis MediaTimpatik zarın görülmesi yenidoğan döneminde zor olduğundan, otitis media tanısı konmamaktadır. Dudak damak yarığı olan bebeklerde ve venti- latör tedavisi uygulananlarda sıktır. Bu tür bebeklerde sistemik penisilin, ami- noglikozid tedavisi, iyi görünen daha büyük bebeklere ise oral amoksisilin uy­gulaması önerilir.SİSTEMİK BAKTERİYEL ENFEKSİYONLARSepsiste semptomların çok değişken oluşu, tanı koymayı güçleştirir. Em­meye isteksizlik, renk değişiklikleri, solunum güçlüğü, apne sepsis belirtileri olabileceği gibi metabolik sorunlar. Hipotermi, kardiyak hastalıklar ile karışa­bilir. Laboratuvar bulguları da her zaman yol gösterici olmayabilir (beyaz kü­re hücreleri >30.000/mm3-veya <5.000/mm3, C-reaktif protein >0.8 mg/dl, mikroeritrosit sedimentasyon hızı > 15 mm/s, immatür/total lökosit > 0.2). En güvenilir kanıt hemokültürde üremenin olmasıdır, ancak bazen klinik ve labo- ratuvar olarak sepsis düşünülen bir bebekte üreme olmayabilir. Sepsisten şüp- helenildiği anda bebeğin postnatal yaşı, gestasyon haftası ve prenatal, intra- partum özelliklerine dayanılarak tedavi başlanır.Yenidoğanda sepsis yaşamın ilk haftasında saptandığında erken sepsis olarak adlandırılır. Etken mikroorganizmalar; GBS, gram-negatif bakteriler, enterobakteriler ve L.monositogenez’dir (Tablo 1). Kültür sonuçları alınıncaya dek, bu mikroorganizmalara etkili antibiyotikler ile tedaviye başlanmalıdır.Penisilin veya semi-sentetik penisilin ile aminoglikozid kullanımı erken sepis tedavisinde oldukça etkilidir. L.monositogenez için ampisilin penisiline oranla daha etkilidir.Sepsis belirtileri ilk haftada, 5-7 gün içinde ortaya çıkarsa geç sepsis olarak tanımlanır ve tedavide hem erken sepsisten sorumlu mikroorganizmalara et­kili hem de hastanede florasındaki ajanları (enterokoklar, stafilokoklar, psödo- monas gibi) içeren antibiyotikler kullanılır. Penisilin veya semisentetik penisi­lin ile aminoglikozid kullanılabileceği gibi, hastane florasının özelliklerine gö­re değişiklikler yapılabilir. Nozokomiyal enfeksiyonlardan şüphelenildiğinde örneğin psödomonas ürediği bilinen bir ünitede, tedaviye netilmisin ve ami- kasin eklenebilir. Vankomisin ve aminoglikozid kombinasyonu stafilokoksik enfeksiyonlarda seçilmelidir.Üçüncü kuşak sefalosporinlerin kullanımı ancak kültür pozitifliği ile ka­nıtlanmış sepsis tedavisinde kullanılmalıdır, çünkü bu ilaçlara karşı direnç ge­lişmesi kolaydır. Sefalosporinler aminoglikozidlerle birlikte kullanılabilir.
ANTİBİYOTİK KULLANIMINDA YENİDOĞANA ÖZGÜ ÖZELLİKLER•     İlaç emilimi, dağılımı, metabolizması, atılımı•     Enzim olgunlaşmasında gecikme, hücre dışı sıvı fazlalığı•     Mide boşalması yavaş, pH alkali•     Barsak mukozasında artmış geçirgenlik, peristaltizm düzensiz (barsak geçişi uzun)•     Parenteral ilaçların biyotransformasyonu: Glukuronil transferaz•     Hücre dışı sıvı hacmi•     Protein bağlama bölgesini ilaç afinitesi•     Glomerül filtrasyon hızı ^ ATB yarılanma ömrü•     Respiratuvar distres sendromu, hipotansiyon, hipoksemi ^ böbrek kan kan akımının az oluşu gibi nedenler yenidoğanda antibiyotik kullanımın­da dikkatli olmayı gerektiren faktörler olarak sıralanabilir.YENİDOGANDA SIK KULLANILAN ANTİBİYOTİKLER VE ÖZELLİKLERİPenisilin•     Streptokok, meningokok, L.monocytogenes, Treponema pallidum•     Bakteri duvar sentezini engeller•     Aninoglikozidlerle sinerjistik ^ pnömoni, sepsis, menenjit BOS’a geçiş iyi değil•     Kristalize, prokain, benzatin•     Oral penisilin yeri yok•     Alerjik reaksiyon görülmemektedir.•        Sepsis, pnömoni: <1 hafta: 50-100000 Ü/kg/gün IV-IM, 12 saat ara ile>1 hafta: 50-100000 Ü/kg/gün IV-IM, 6, 8 saat ara ile 0-14 gün•     Menenjit         100-150 000 Ü/kg/gün IV-IM, AmpisilinPenisiline oranla daha geniş spektrumlu (Enterekoklar, L.monocytogenes, Haemophilus, E.coli, Proteus)•     Aminoglikozidler ile sinerji•     Oral kullanım önerilmez•     Sepsis           50-100 mg/kg/doz IV-IM, 12 saat ara ile>1 hafta 8 saat ara ile•     Menenjit        75-100 mg/kg/doz IV-IM 6 saat ara ileKarbenisilinPenisilin türevi•     P.aeruginosa, proteus•     Aminoglikozidler ile<1 hafta 100 mg/kg/gün IM,IV; 12 Saat ara ile >1 hafta <2000 g –> 8 saat ara ile•     >2000 g –> 6 saat ara ileMezlosilinGeniş spektrumlu (Gram negatif ve pozitif) semisentetik penisilin•     Aminoglikozidlerle ^ P.aeruginosa•     BOS’a geçiş sınırlı•     75 mg/kg/doz IV-IM < 1 hafta: 12 saat ara ile >1 hafta: 8 saat ara ile
Piperasilin•     Geniş spektrumlu semisentetik penisilin•        K.pneumonia ve P.aeruginosa, bir kısım anaeroblar BOS’a geçiş sınırlı•     50-100 mg/kg/doz; IM-IV; preterm+ < 1 hafta ^ 12 saat ara ilepreterm+ > 1 hafta ^ 8 saat ara ile term + < 1 hafta ^ 8 saat ara ile term + > 1 hafta –> 6 saat ara ileSefalosporinler3. KuşakSefoperazon, sefotaksim, seftriakson, seftazidim H.influenzae, gonokok, meningokok, gram (-) enterokok Seftazidim, sefoperazon ^ anti-Pseudomo- nas aktivite L.monocytogenes etkili değil.•     BOS’a geçiş çok iyi•     Sefotaksim: en sık kullanılan<1 hafta 100 mg/kg/gün; 12 saat ara ile IV>1 hafta; < 2000 gr: 150 mg/kg/gün; 12 saat ara ile IV>2000 g: 150 mg/kg/gün; 8 saat ara ile IV•     Menenjit: 200 mg/kg/gün; 6 saat ara ile IV•     Seftriakson: tek doz (uzun yarı ömür)

•     Hiperbilirübinemi ! !•     K vitamin metabolizmasını bozar50-100 mg/kg/doz, 24 saat ara ile; IV, IMSeftazidim: L.monocytogenes ve Enterokoklar’a etkili değil. İnisyal tedavide kullanılamaz.•     P.aeruginosa + + +•     < 2000 gr < 1 hafta: 100 mg/kg/gün; 12 saat ara ile; IM,IV >1 hafta 150/mg/kg/gün; 8 saat ara ile; IM, IV>2000 gr Aynı şemaSefoperazon: Yenidoğan deneyimi kısıtlı•     25-50 mg/kg/doz; IM, IV; 12 saat ara ileAztreonam•     Gram (-) mikroorganizmalara etkili Aminoglikozidlere benzer etki•     Santral Sinir Sistemine geçiş•     Nefrotoksisitesi ve ototoksisitesi yok•     Ampisilin ile birlikte ^ P.aeruginosa•     <2000 gr <1 hafta: 60 mg/kg/gün; 12 saat ara ile; IM, IV>1 hafta: 90 mg/kg/gün; 8 saat ara ile; IM, IV <1 hafta ara ile 90 mg/kg/gün; 8 saat ara ile IM,IV >2000 gr >1 hafta: 120 mg/kg/gün: 6 saat ara ile; IM, IVİmipenem•     Karbenepem grubu•     Aerobik, anaerobik; Gram (+) ve (-)•     Aminoglikozidler ile beraber ^ P.aeruginosa, S.auerus•     Meningeal enflamasyon ^ BOS’a geçiş iyi•     Diyare, trombositoz, tromboflebit, karaciğer enzimlerinde artış•     Candida ile kolonizasyon veya direçli suşların gelişimi. Rutin tedavide yeri yok•     25 mg/kg/doz: 12 veya 6 saat ara ile; IM, IVVankomisin•     Aerobik, anaerobik, Gram (+) basil ve koklara etkili Gram (-) lere etki­siz•     Metisiline dirençli stafilokoklar•     Ototoksik, nefrotoksik•     Nötropeni, flebit•     27-34 gestasyon haftası: 15 mg/kg/doz; 18 saat ara ile; IV 35-42 gestasyon haftası: 15 mg/kg/doz; 12 saat ara ile; IV >43 gestasyon haftası: 15 mg/kg/doz; 8 saat ara ile; IVAminoglikozidler•     İnisyal tedavide ^ Ampisilin ile birlikte ^ B grubu streptokoklar,•     Menenjitte (Gram (-) bakteri) ^ 3. Kuşak sefalosporinler ile nefrotok- sisite, ototoksisite•     Geçici silendirüri ve proteinüri•     Asidoz, hipovolemi, hipoalbüminemi, Furosemid, İndometazin•     Gentamisin: term< 1 hafta: 2.5 mg/kg/doz; 12 saat ara ileterm> 1 hafta: 2.5 mg/kg/doz; 8 saat ara ile<35 gestasyon haftası: 2.5 mg/kg/doz; 18 saat ara ile<28 gestasyon haftası; 2.5 mg/kg/doz; 24 saat ara ile• IM veya 30 dak IV perfüzon maksimum doz: 6 mg/kg/gün• Tobramisin: Gentamisin ile aynı• Netilmisin: term: 4-6 mg/kg/gün; 12 saat ara ilepreterm< 1 hafta 3 mg/kg/doz yükleme2 mg/kg/doz; 12 saat ara ile preterm > 1 hafta 3 mg/kg/doz; 8 saat ara ile• Amikasin: > 35 gestasyon haftası<1 hafta 7.5 mg/kg/doz; 12 saat ara ile >1 hafta 7.5 mg/kg/doz; 8 saat ara ile 30-34 gestasyon haftası <1 hafta 10 mg/kg/doz; 24 saat ara ile >1 hafta 7.5 mg/kg/doz; 12 saat ara ile <29 gestasyon haftası <1 hafta 7.5 mg/kg/doz; 24 saat ara ile >1 hafta 10 mg/kg/doz; 12 saat ara ileAmpirik TedaviErken Başlangıçlı Sepsis• B grubu streptokok. E.coli, L.monocytogenes• Ampisilin + aminoglikozid
• En sık Gentamisin; Tobramisin ve Amikasin dirençli suşlarda• Menenjit var ise ^ 3. jenerasyon Sefalosporin (Sefotaksim)Geç Başlangıçlı Sepsis• Yukarıdaki patojenler, Menenjit + + +3. Jenerasyon Sefalosporin + Ampisilin• Nozokomiyal geç başlangıçlı sepsiz• Koagulaz (-) stafilokoklar, enterokoklar, Gram(-) enterik basiller, Mantar• Vankomisin: Tüm stafilokoklar, streptokoklar, birçok enterokok• Sefotaksim, seftriakson: B grubu streptokoklar, birçok gram (-) enterik ba¬sil• Seftazidim aminoglikozid: Pseudomonas

YENİDOĞAN DÖNEMİNDE KULLANILMAMASI GEREKEN İLAÇLARSulfonamidler: Yüksek albümin afinitesi (hiperbilirubinemi) Tetrasiklinler: Dişlerin geri dönüşümsüz renk değişimi prematürelerde ke¬mik büyümesini inhibe eder.Kinolonlar: Epifiz kıkırdağı gelişimini bozar.

Sonuç olarak, yenidoğanda fizyolojik özelliklerine uygun düşünerek, gerekmedikçe antibiyotik kullanılmamalıdır.Antibiyotiğe karar verildiğinde, uygulama yolu, süresi, dozu bebeğin durumuna ve mikroorganizmanın özelliklerine göre düzenlenmelidir.

Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) E-Rapor Uygulaması Hakkında Duyuru

29 Eylül 2011 Yazan  
Kategori Hastalıklar

ÖNEMLİ: Teknik nedenlerden dolayı ilaç raporlarının MEDULA sistemi üzerinden gönderilmesi zorunluluğu 30.10.2010 tarihine kadar ertelenmiştir.   ) – (Bu not sonradan bilgi amaçlı verilip haber güncellenmiştir)

E-Rapor Uygulaması Hakkında Duyuru (Yeni İlaç Raporu Uygulaması)
Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı “E-Rapor Uygulaması” Hakkında Duyuru yayınlandı;

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından yayınlanan “E-Rapor Uygulaması” Hakkında Duyuru ;

E-RAPOR UYGULAMASI
Sağlık hizmet sunucularında ilaç temini amacıyla oluşturulan sağlık kurulu raporları aşağıdaki işlem basamaklarına göre hazırlanmaktadır.
1. Hastanın herhangi bir sağlık problemi nedeniyle sağlık hizmet sunucusuna (ilgili poliklinik – hekim) başvurması,
2. Hekim tarafından yapılan muayene ve işlemlerden sonra sağlık kurulu raporu verilmesi gerekiyorsa,
01.10.2010 Öncesi Sağlık Raporu Uygulaması
A. Tek Hekim Raporu
A.1- Hastanın sağlık kurulu rapor servisine sevk edilmesi
A.2- Sağlık kurulu raporu servisince matbu tek hekim sağlık kurulu raporunun
oluşturulması
A.3- İlgili hekim tarafından imzalanması
A.4- Hastane yöneticisi (başhekim-başhekim yardımcısı) tarafından onaylanması
A. 5- Tek hekim sağlık raporunun evrak tarih sayısı verilerek hastaya teslim edilmesi
B. Sağlık Kurulu Raporu
B. 1- Hastanın sağlık kurulu rapor servisine sevk edilmesi
B.2- Sağlık kurulu raporu servisince matbu tek hekim sağlık kurulu raporunun oluşturulması
B.3- Sağlık kurulu heyetince belirlenen günde hastanın kontrol edilmesi B.4- İlgili hekimler tarafından imzalanması
B.4- Hastane yöneticisi (başhekim-başhekim yardımcısı) tarafından onaylanması B.5- Sağlık kurulu raporunun evrak tarih sayısı verilerek hastaya teslim edilmesi

3. Hastanın ilaç temini amacıyla eczaneye başvurması aşamasında rapora ait bilgiler
eczacı tarafından MEDULA eczane uygulamasına kaydedilmesi

01.10.2010 sonrası E-Rapor Uygulaması
1. Sağlık Hizmet Sunucusu”Muayene Kullanıcısı” yetkisi ile ilaçlara ait etkin madde kodunu taslak rapor olarak kaydeder.
2. MEDULA “Başhekim Kullanıcısı” yetkisi ile MEDULA sisteminde oturum açılır daha sonra açılan ekranın sol tarafında bulunan”İlaç Rapor Çıktısı ve Onay” bağlantısını kullanarak rapor sorgulama sayfasından güne göre veya rapor takip numarasına göre sorgulama yapılır. Sorgulama sonucu gelen liste ise başhekim veya yetkilendirdiği personel tarafından onaylanır.

3. Bu şekilde sadece rapor tarihi 01.10.2010 sonrası olan raporlar kaydedilecek olup, bu raporların eczane tarafından kaydedilmesine izin verilmeyecektir. Bu nedenle hak sahiplerinin (hastaların) ilaç temininde zorluklar yaşamaması için hastaneler tarafından gerekli önlemlerin alınması gerekmektedir. 01.10.2010 tarihinden önce çıkartılıp MEDULA hastane uygulamasına kaydedilmeyen raporların MEDULA hastane uygulamasına kaydedilmelerine izin verilmeyecek olup, bu raporların eczanelerce MEDULA eczane provizyon sistemine kaydedilmesine izin verilecektir.
4. Söz konusu raporların kayıt edilmesiyle ilgili raporun doğruluğuna ve geçerliliğine yönelik sorumluluk, raporu düzenleyen hekim ve en son raporu onaylayacak olan başhekimdedir.

Konuyla ilgili aramalar: e-rapor uygulamasi, e-rapor uygulaması, sgk e-rapor, sosyal guvenlik kurumu yeni rapor uygulamasi, sosyal güvenlik kurumu yeni ilaç raporu uygulaması, sgk elektronik rapor

« Önceki YazılarSonraki yazılar »